WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
83 
In tegenwoordig in den handel gebrachte benzolen is dus het thiopheengehalte 
ongeveer vijfmaal kleiner dan vroeger. {Berl. Ber. 37, 2461. K. s, tj. m. 
Aard van de radium-emanatie. — In de vergadering van de „Acad. d. Sciences” 
te Parijs van 6 Juni j 1., bood moissan een verhandeling van w. ramsay over 
dit onderwerp aan. 
Deze had een oplossing van radiurabromiede in een fleschje gedaan, dat door 
een buis — waardoor men boven de vloeistof een luchtledig kon verkrijgen — 
in gemeenschap stond met een glazen bol, die men door vloeibare lucht kon 
afkoelen. In aanraking met de emanatie bleek na 8 dagen water ontleed te zijn. 
Behalve zuurstof en waterstof, kon in ’t gasmengsel nog een derde element 
worden aangetoond, dat zich verdicht in de bol Het gehoorzaamt aan de wet 
van BOYLE, moet dus een waar gas zijn, kleurt het glas paars en bezit een 
eigen spectrum, waarvan ramsay de golflengten der voornaamste strepen 
bepaalde. 
Dit spectrum nadert tot dat van de inerte gassen (argon , krypton). Het 
nieuwe gas, dat ramsay exradio noemt, verandert langzaam van aard ; na 3 — 4 weken 
is zijn volume vervierdubbeld en geeft het het helium-spectrum. (Z« Nature^ 11/6 1 904.) 
R. s. TJ. M. 
PLANTKUNDE. 
Weegbree en de geheele familie der Blantayineeèn zijn gekenmerkt door hemi- 
cellulosen als reservestof in haar endosperm. Men ziet er de fraai verdikte cel- 
wanden, even als in ’t zaad van de Oost-Indische kers. Bij sommige soorten 
worden deze wanden na de ontkieming met chloorzinkjodium blauw of blauw- 
violet [BI. lanceolata , Coronopus e. a.) , bij anderen echter steenrood [P. nristata 
e. a.). Ook Littorella lacustris heeft zulk een kiemwit, maar bevat daarenboven 
in haar knolvormigen wortelstok een schorsweefsel van overeenkomstigen bouw, 
welks wanden dus vermoedelijk ook als reservestof dienen. (H. c. schellenberg, 
in Ber. d. d. bot. Ges., 1904, Bd. XXII, p. 16.) D. v. 
Domatiën — Penzig en chabrera hebben de domatiën van 83 verschillende 
soorten onderzocht, voornamelijk afkomstig van Brazilië en van tropisch Azië. 
Daar zijn de bladeren der boomen dikwijls geheel bedekt door epiphyten en pa- 
rasieten van de meest verschillende soorten. Wieren en zwammen, korstmossen 
en mossen vormen niet zelden een zóó dicht kleed, dat zij op merkbare wijze 
het licht onderscheppen en dus de koolzuur-ontleding van het blad bemoeilijken, 
ook als zij overigens rechtstreeks geen schade doen. Maar op de boomen, wier 
bladeren domatiën hebben pleegt dit kleed ten eene male te ontbreken ; want 
op de 83 onderzochte soorten vonden penzig en chabrera er slechts drie, wier 
