WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
85 
compressies van een zenuw de uitstraling vermeerderen. De nerveuse, vooral de 
nerveuse centrale organen zijn de gewichtigste bronnen voor deze stralen. Het 
ruggemerg vertoont dit op het proefscherm het duidelijkste bij de cervicaal- en 
lumbaal-verdikking (intumescentie), vooral wanneer een van daaruit geinnerveerde, 
spiergroep zich contraheert. Ook voor de motorische schorscentra, het duidelijkste 
voor de spraak, werd verhoogde functioneele straling aangetoond, terwijl deze 
niet gelijktijdig aan de rechterhelft gevonden werd (links liggen van het BROCA’sche 
spraakcentrum). Het oog is de bron van sterke straling. Elk nerveus orgaan 
produceert behalve zijn rust-emissie een activiteits-emissie. Men kan het gemak- 
kelijker waarnemen, wanneer men tusschen oog en scherm een optisch rein 
blauw glas plaatst. Het voor het voorhoofd geplaatste phosphorescentiescherm 
geeft sterker licht als men oplettend toeziet of dieper denkt dan als men dat 
niet doet. Plaatst men het schermpje vóór het voorhoofd, iets naar links, op 8 
tot 10 centimeter afstand, zoodat men het bij het indirecte zien kan waarnemen, 
dan kan men na eenige oefening het verschil in lichten zien, kan men zichzelf 
dus zien denken. Ten opzichte van een localisatie voor het denken maakt char- 
PENTIER intusschen geene gevolgtrekkingen. {Zeitschr. f. Elektroth., VI^ 2, .8 ; 1904, 69.) 
A. s. 
Parathyreoidea. — petersen onderzocht honderd bijklieren van de schildklier, 
de zoogenaamde glandulae parathyreoideae. Zij liggen zoowel buiten als binnen 
de schildklierkapsel, soms slechts eenzijdig, en meestal verloopt een grooter 
bloedvat , zelden grootere lymphvaten , naast het orgaan. Bij jonge individuen is 
de kleur grijswit, bij oudere geelachtig. De parenchymcellen zijn of doorzichtig 
met scherpe grenzen , of kleiner en zonder scherpe grenzen ; soms vertoonen zij 
een gezwollen toestand {Virchow's Archiv., CLXXTV, 3). De glandula parathyreoidea 
is een embryonale schildklierkiem , welke slechts dan in functie treedt als de 
schildklier geheel of bijna geheel verwijderd is. kishi, die bij honden en katten 
de schildklier weg nam, vond dat gethyreodectomiseerde (van de schildklier 
beroofde) honden vaak door het functioneeren van de parathyreoidea in het leven 
bleven , wanneer de hoeveelheid daarvan namelijk even groot is als de voor het 
leven noodige hoeveelheid thyreoidea Hij houdt de thyreoidea voor een secretie- 
orgaan dat in haar klierlichaam , door middel van een daar gevormd joodhoudend 
globuline een voor het bloed schadelijke eiwitstof, een soort nucleoproteïde , 
schadeloos maakt. Deze beide stoffen worden als een verbinding, thyreotoiine, 
uit de cellen in de follikels afgescheiden , welke stof zich later splitst in een 
onschadelijk nucleoproteide en een niet meer vast met jood verbonden globuline, 
welke beide onschadelijke stoffen in de lymph- en bloedvaten overgaan. [VirchowU 
Jrchiv. CLXXVI, 2). 
A. S. 
