W E T E N S C H A P P E L IJ K B IJ B 1. A I). 
STERRENKUNDE. 
De bepaling van de parallaxis der zon uit waarnemingen op Eros. — In 
de vergadering, den lOden Juni 1.1, door the Royal Astronomical Society gehouden , 
deed de heer iiiNKS een belangrijk , leerzaam verslag van de te Cambridge vol- 
brachte reductie van alle bruikbare photo’s van Eros, gedurende de periode 
7 — 15 November 1900 verkregen. In dat stuk trekt vooral de aandacht de be- 
schrijving van de verschillende fouten, die zich bij de reductie openbaarden en 
van de methoden , toegepast om die te elimineeren. 
De waarde , bij eene voorloopige bepaling voor de zonne-parallaxis verkregen , 
is 8". 7966 + 0". 0047; deze waarde valt, binnen de grenzen der waarschijnlijke 
waarnemingsfouten, samen met de door Sir david gill verkregene en de waar- 
schijnlijke fout is even klein als die, waarmede deze is aangedaan. {La Nature, 
July 14, 1904, pag. 256). v. d. v. 
De massa en de gedaante van Jupiter. — Mr. bryan cooksoy, van het 
observatorium te Kaapstad, publiceert in Observator^ , N®. 346, de uitkomsten van 
een reeks waarnemingen van de satellieten van Jupiter, in 1901 en 1902 tijdens 
de oppositie volbracht. 
De waarden, daaruit voor de massa afgeleid, zijn respectievelijk: 
voor 1901 1 : 1047,69 ± 0,09 
„ 1902 1 : 1047,66 ± 0,06 
waarden, die beter met elkander overeenkomen dan met die door newcomb 
gevonden: 1 : 1047,35. 
De voor de ellipticiteit gevonden waarde ; 1 : 15,8 is grooter dan de daarvoor 
algemeen aangenomene , onmiddellijk uit metingen van de polaire in de aequatoriale 
assen afgeleide: 1 : 16,5. Dit verschil zal wel grootendeels daaraan moeten worden 
toegeschreven, dat de middellijn van de planeet zoo moeielijk te meten is. 
v. D. V. 
12 
