92 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Paardebloemen hebben in Japan, naast de gewone soorten, een variëteit rnet 
witte bloemen; beide groeien o. a. in den botanischen tuin van Tokyo in het 
wild. Miyake heeft den groei van hun bloemstelen onderzocht. Zooals bekend 
is, groeien deze vooral na den bloeitijd en verheffen zij het rijpe zaadpluis dus 
veel hooger dan de bloemen. Zij bieden dus de zaden aan den wind zoo hoog 
mogelijk aan. Miyake vond, dat de bloemsteel, die natuurlijk groeit totdat de 
bloemen gaan bloeien, dan nagenoeg daarmede ophoudt en de 5 — 6 dagen, die 
de bloei gewoonlijk duurt, vrij wel stilstaat. Is de bloem uitgebloeid, dan treedt 
weer groei in en nu sneller en aanzienlijke!* dan vóór den bloei. De groei is 
beperkt tot het bovenste einde van den steel. Opmerking verdient ook dat na 
den bloeitijd de stelen zich omlaag krommen en de hoofdjes tegen den grond 
aandrukken, eerst tegen dat het zaad rijp wordt richten zij zich weer op. Deze 
kromming zou natuurlijk zonder een krachtigen groei niet mogelijk zijn. 
Geheel overeenkomstige perioden vertonnen de bloemstelen van het kleine 
hoefblad (Tussilago Farfara) en nog een aantal andere Composieten. En zeer 
merkwaardig is, dat de vruchtdragers van een schimmel, Phycomyces nitens, 
die door erreiia onderzocht werd, dezelfde perioden hebben. Midden in hun 
groei hebben zij een stilstand van eenige uren, dien zij gebruiken om de sporen 
in hun vruchthoofdjes te ontwikkelen. [Beihefte z. bot. Centralblatt . XVI, 3, 1904). 
D. V. 
Blaaskruid. — Volgens de onderzoekingen van goebel hebben vele soorten 
van Utricularia en Binguicula het vermogen, om op haar bladeren adventieve knop- 
pen te maken. Het vetplantje, Binguicula^ doet dit vooral aan den onderrand 
van afgebroken bladeren, de Utricularia' s kunnen dit daarentegen al naar gelang 
der soorten of overal op het blad, of bij voorkeur in de gaffelhoeken en aan den 
steel der blaasjes. Enkele soorten brengen zulke knoppen bijna normaal voort, 
andere .slechts aan afgebroken bladeren, soms zelfs aan bladeren die nog met 
den stengel verbonden zijn, zoo deze slechts van zijn groeienden top beroofd is. 
Soms kan men vooraf aan een blad de plaatsen herkennen, waar een knop kan 
ontstaan, maar dikwijls niet; er is dan geen bepaalde voorafgaande meristeem- 
vorming aanwezig. Bij land-Utricularia’s, bv. U. montana, met gave, elliptische 
bladeren is dit regeneratie-vermogen aan den top het sterkst ontwikkeld , en 
neemt het van daar naar het midden toe af. [Flora oder Allg. Bot. Zeitung., 1904, 
Bd. 93, Heft 2, S. 98). D. v. 
PHYSIOLOGIE. 
Dansmuizen. — Rawitz maakte in 1899 het eerst opmerkzaam op de physio- 
logische afwijkingen van deze dieren, welke in Japan inheemsch schijnen te zijn. 
Zij zijn doof, hebben een gebrekkige statische functie en voeren rusteloos 
