OPTISCHE METEOROLOGIE. 
19 
schillende andere verschijnselen in den dampkring. De waarnemingen 
van de halo’s zouden dus een nuttige toepassing kunnen vinden bij 
sommige vraagstukken uit de praktische meteorologie en in het 
bijzonder zouden de halo’s voor ons de boden uit hoogere luchtlagen 
kunnen zijn , daar uit hunne gedaante en ontwikkeling kan blijken 
hoe het gesteld is met de luchtlagen , waarin de ijskristalletjes 
zweven , welke hen doen ontstaan. Inderdaad heeft men in die rich- 
ting wel pogingen gedaan. Zoo herinneren wij ons in een der z.g. 
onweerverslagen van het Meteorologisch Instituut een halo beschreven 
te hebben gezien, die door zijn overeenkomstige ontwikkeling op 
twee ver van elkaar liggende plaatsen en uit het tijdsverschil tusschen 
het optreden op de eene en de andere plaats, het mogelijk maakte 
de snelheid van de wolk, waarin hij ontstond, te berekenen. 
Zulke onderzoekingen zijn voor de meteorologie veel waard , daal- 
de hulpmiddelen om iets van de hoogere luchtlagen te weten te 
komen niet 'vele zijn en die , welke wij bezitten , veel inspanning 
en veel geld vereischen. Wij hebben de waarnemingen op hooggelegen 
bergstations , in bemande en in z.g. registreerballons , met behulp van 
meteorologische vliegers en ten slotte de wolken waarnemingen ; maar 
al deze hulpmiddelen, behalve het laatstgenoemde, kunnen tot nog 
toe slechts op enkele plaatsen en dan meestal nog maar op kleine 
schaal worden toegepast. Halo- waarnemingen daarentegen vereischen 
geen instrumenten , kosten niets en kunnen worden opgedragen aan 
een groot aantal waarnemers, die hoofdzakelijk onder de amateur- 
meteorologen gevonden kunnen worden. Zoo krijgt men op eenvoudige 
en min kostbare wijze een regelmatigen toevoer van een groot aantal 
belangrijke gegevens. 
Men zou daartegen kunnen aanvoeren , dat de toestand van de 
lucht niet altijd halo-waarnemingen toelaat ; bij betrokken lucht worden 
de halo’s , die somtijds in het bovenste wolkendek ontstaan , aan de 
waarneming onttrokken , op heldere dagen daarentegen kunnen zij 
niet ontstaan. De praktijk leert evenwel, dat een goed waarnemer 
op ongeveer 80 tot 100 dagen per jaar een halo waarneemt. Een 
bijzonder ijverig waarnemer brengt het in een middelmatig halo-jaar 
(alle jaren geven niet evenveel) wel tot 100 dagen. Twee of drie 
waarnemers op één plaats zullen eikaars waarnemingen zoover aanvul- 
len , dat het aantal halo-dagen wel tot 130 kan klimmen. Het blijkt in 
elk geval , dat op een plaats waar twee of meer waarnemers zijn geves- 
stigd , meer halo’s worden gezien dan daar waar slechts een waarnemer is. 
