32 
DE DWERG-MUSKUSDIEUEN. 
bosschen bewoont hij het liefst aan den kant waar lager voorhout 
of tuinen zijn. Meestal leeft hij alleen , zeldzaam in paren. Hij is 
zeer vlug, maar wordt bij vervolging spoedig vermoeid en tracht 
zich zelf dan , door zich te verbergen onder struiken , onder hol lig- 
gende omgevallen boomstammen of tusschen de wortels van groote 
boomen , te redden. Overdag ligt hij rustig tusschen de dichte struiken 
te herkauwen en met de schemering gaat hij uit om zijn voedsel 
te zoeken, dat uit allerlei bladeren, kruiden, enz. bestaat. 
Het vleesch is fijn en zacht maar heeft een zoetachtigen smaak , 
waarom het bij de Europeanen niet geliefd is. Zooveel te meer 
houden de inlanders er van , die deze diertjes , op de paden welke 
het gewoonlijk gebruikt en die als platgetreden in de wildernis ge- 
makkelijk te herkennen zijn , met strikken vangen. Ook vangen zij 
ze in kuilen en met netten. In Deli worden zij bij geheele troepen 
gevangen , als plotseling overstroomingen beginnen. De diertjes 
vluchten dan naar enkele hoog gelegen plaatsen , waar zij gemakkelijk 
gevangen worden. 
In gevangenschap is de Kantjil zachtaardig en buitengewoon stil ; 
hij kijkt met de groote verstandige oogen treurig rond , gebruikt 
weinig voedsel , houdt zich stil in een hoek gedrukt en sterft spoedig. 
DE NA PU. 
(Tragulus napu , Cuv.) 
De Napu is wat giooter dan de Kantjil. Voor een volwassen wijfje 
geeft Dr. hagen op : geheele lengte 505 mM., lengte van den staart 
105 mM., lengte der voorpooten 300 mM. , der achterbeenen tot 'de 
knie 274 mM. 
De Napu wordt door de Maleiers op Sumatra (Deli) Blandoh, door 
de Batta’s Bloeach genoemd. Hij bewoont Sumatra en Borneo, waar 
hij het meest gezien wordt in vlakke waterrijke streken , doch even- 
zeer ook in de bergstreken. 
In levenswijze en gewoonten komt hij volkomen overeen met den 
Kantjil. 
J. Hendrik van Balen. 
