44 
DE ELEKTRONEN EN HET 
het dan ook niet kunnen zijn , dat de oxyden , die wij nu voor 
oxyden van één element houden, bij nauwkeuriger ontleding dan ons 
thans mogelijk is, bleken te bestaan uit mengsels van oxyden; der- 
halve het vermeende element samengesteld uit andere elementen ? 
Verder wijst hij, evenals lockyer, op de veranderlijkheid van het 
spektrum bij verhitting. Hijzelf heeft het vermeende element Yttrium 
gesplitst in vijf verschillende stoffen , die verschillende phosphorescen- 
tie-spektra hadden , maar by de hooge temperatuur van de elektri- 
sche vonk eenzelfde spektrum vertoonden. »Stel U voor”, zegt hij, 
»dat het Yttrium een zilverstuk is ter grootte van vijf shillings. Door 
de scheikundige analyse heb ik het gesplitst in vijf afzonderlijke 
stukken van één shilling. Maar deze stukken waren niet gelijk , ze 
waren genummerd 1, 2, 3, 4, 5. Maar nu werp ik ieder stuk 
in een smeltkroes : door het smelten verdwijnt het nummer en ik 
krijg vijf gelijke stukken zilver. Zoo ook kan men zich voorstellen 
dat een verschil in atomische structuur de verschillen veroorzaakt 
tusschen de vijf komponenten van het Yttrium ; maar bij de hooge 
temperatuur van de elektrische vonk wordt deze rangschikking 
opgeheven , de dan losgemaakte atomen zijn in alle komponenten 
identiek en dientengevolge is het spektrum van allen bij die tem- 
peratuur hetzelfde.” 
Crookes veronderstelt verder dat de door ons gevonden atoomge- 
wichten slechts een gemiddelde waarde voorstellen, dat er b.v. cal- 
cium-atomen zijn met gewichten van 39,9, 40,0, 40,1, enz., en 
dat alle atomen ontstaan zijn door de periodieke verdichting eener 
oerstof, die hij protyl noemt. Hij geeft eene schets van het ontstaan 
der elementen uit die oerstof in verband met het periodiek systeem 
— maar het zou ons te ver voeren deze spekulaties uitvoerig te 
bespreken. 
Nog twee argumenten, die ten gunste van het oerstof-denkbeeld 
zijn aangevoerd, wil ik hier even noemen. 
Het eene wordt afgeleid uit het bestaan van z.g. ,,radikalen” , 
atoomgroepen, die zich gedragen als één enkel atoom. Zoo heeft men 
de cyaangroep , een kombinatie van een atoom koolstof met een atoom 
stikstof, die zich in verbindingen ongeveer gedraagt als een enkel 
atoom chloor ; en het radikaal ammonium , bestaande uit één stik- 
stofatoom en vier waterstofatomen , dat overeenkomt met een enkel 
atoom kalium of natrium. 
Als zulk een groep van atomen , zoo redeneerde men , zich kan 
