6G 
DE ELEKTRONEN EN HET 
zwaartekracht verandert de rechtlijnige baan in eene kromlijnige , 
in dit geval in eene parabolische. Denk u een elektrisch geladen 
kogeltje rollend over een horizontaal vlak ; een magneetpool , die het 
aantrekt in een richting loodrecht op zijne beweging , zal de rechte 
baan in eene kromme veranderen. Nu werden de kathodestralen 
door een magneetpool juist zoo gebogen, als men verwachten kon van 
eene reeks zeer kleine, negatief elektrisch geladen deeltjes, die zich 
met groote snelheid voortbewegen. Dientengevolge wordt deze voor- 
stelling betreffende de kathodestralen thans vrijwel algemeen aange- 
nomen. De deeltjes worden elektronen genoemd. 
Daarna heeft men bepaald de verhouding tusschen de elektrische 
lading en de massa van elk dezer stofdeeltjes. Dit kon geschieden 
door den vorm der kromme lijn te onderzoeken , die de kathode- 
stralen onder den invloed der magneetkracht doorliepen. Wanneer de 
magneet eene bepaalde sterkte heeft, zal de afwijking van een der 
stofdeeltjes uit de rechtlijnige baan des te grooter zijn, naarmate de 
elektrische lading van dat deeltje grooter is , maar des te kleiner 
naarmate zijn massa, zijn gewicht grooter is. Wiskundig drukt men 
dit uit door te zeggen , dat bij eene gegeven sterkte van het mag- 
netisch veld, de kromming van de baan der kathodestralen afhangt 
0 
van — , de elektrische lading van ieder deeltje gedeeld door zijn massa. 
Hierdoor kan men , wanneer men de kromming der baan van de 
kathodestralen gemeten heeft en de sterkte van den magneet kent , 
0 
de verhouding — berekenen, 
m 
De uitkomst dier berekening was zeer merkwaardig. 
Men vond n.1. dat één gram stof in de kathodestralen vervoerde 
tien millioen elektro-magnetische eenheden van elektriciteit ; en ver- 
der dat dit bedrag geheel onafhankelijk was van den aard der stof, 
die geacht moest worden in de kathodestralen aanwezig te zijn : in 
welk gas men ook de ontladingen deed plaats vinden , van welke 
stof de elektroden ook waren gemaakt, altijd kreeg men dezelfde 
uitkomst. 
Van groot belang is, dat deze uitkomst ook nog langs een geheel 
anderen weg kan worden verkregen en wel door de verplaatsing te 
meten , die de strepen van het spektrum van een gloeiend gas door 
een magneet ondergaan. 
Prof. lorentz had op grond van de elektromagnetische lichttheorie 
