VRAAGSTUK VAN DE OERSTOF. 
67 
dit verschijnsel voorspeld. De strepen , die men ziet , wanneer een 
gloeiend gas door een spektroskoop beschouwd wordt , moesten volgens 
hem veroorzaakt worden door de trilling van kleine, elektrisch gela- 
den deeltjes, die hij elektronen noemde. Maar indien dit zoo was , dan 
moest de nabijheid van een magneet op de beweging van die deel- 
tjes, dus ook op de plaats der strepen, invloed hebben. 
Het aldus theoretisch voorspelde verschijnsel werd waargenomen 
door prof. zeeman. Daar ook hier de grootte van de verplaatsing der 
lijnen zal afhangen van massa en lading der elektronen, kan uit de 
waargenomen verplaatsing de waarde van — berekend worden. Deze 
waarde was , zooals reeds gezegd is, in overeenstemming met die, welke 
bij de kathodestralen werd gevonden. Men moet dus aannemen, dat men 
in beide gevallen met dezelfde elektronen te doen heeft. 
0 
Het merkwaardige van de gevonden waarde voor — blijkt, wanneer 
men ze vergelijkt met een ander geval waarin de stof elektriciteit 
met zich voert, n.1. met de elektrolyse. Wanneer men een elektri- 
schen stroom laat gaan door eene oplossing van chloor waterstof , dan 
ontwijkt er aan de negatieve elektrode waterstof, en daar de hoeveel- 
heid van deze waterstof evenredig is met de verplaatste elektriciteit, 
is men ook in dit geval tot de voorstelling gekomen , dat het 
de waterstof is , die de elektriciteit van de positieve naar de 
negatieve elektrode overbrengt. Meet men echter in dit geval de 
verhouding tusschen de stofmassa en de elektriciteit, dan blijkt dat 
één gram waterstof slechts tienduizend elektromagnetische eenheden 
vervoert. 
Bovendien is de verhouding hier niet onaf hankelijk van den aard der 
stof ; want gaat de elektrische stroom door eene oplossing van een koper- 
zout , zoodat er geen waterstof , maar koper aan de negatieve elek- 
trode te voorschijn komt, dan blijkt dat één gram koper vervoert ruim 
driehonderd elektromagnetische eenheden /!2229\ • één gram zilver 
minder dan honderd (12229), enz. Het blijkt dus dat deze hoeveelheden 
omgekeerd evenredig zijn met het atoomgewicht van het betreffende 
element of met een gedeelte daarvan. Daarom stelt men zich voor, 
dat bij de elektrolyse de atomen der stof de elektriciteit van de 
positieve naar de negatieve elektrode voeren en dat de lading van 
alle eenwaardige atomen gelijk is aan die van een waterstof-atoom ; 
