VRAAGSTUK VAN DE OERSTOF. 
71 
Men stelt zich dan voor dat ieder stoffelijk atoom één of meerdere 
elektronen bevat. Wanneer men een elektron van het atoom af- 
scheidt, dan is het eerste negatief, het laatste positief geladen, en 
wel met + 10 20 elektromagnetische eenheden. Voor die scheiding 
is energie noodig ; deze is niet alleen voor verschillende soorten van 
atomen verschillend, maar hangt ook af van het medium waarin 
het atoom zich bevindt. Zoo wordt epn waterstof-atoom gemakke- 
lijker van zijn elektron gescheiden , wanneer men chloorwaterstof in 
water oplost, dan wanneer het zich in gasvormige waterstof bevindt ; 
een atoom kwikzilver gemakkelijker in vloeibaren dan in gasvormigen 
toestand. 
Nu stelt men zich voor dat , wanneer een elektrische stroom door 
een geleider gaat , de elektronen zich door dien geleider bewegen , 
terwijl de atomen in rust blijven, zoodat ieder atoom zijn elektron 
overgeeft aan het volgende en tevens weer een nieuw elektron ont- 
vangt van het voorafgaande. Daar de elektronen negatief geladen 
zijn , moet men zich dezen elektronénstroom denken tegengesteld aan 
wat men gewoonlijk de ,, richting” van den elektrischen stroom noemt. 
In een gas is het moeilijker de elektronen van hunne atomen te 
scheiden. Alleen een sterk elektrisch veld kan dit bij lagen druk 
van het gas doen : op die wijze verkrijgt men de kathodestralen. 
Verder komen de elektronen vrij bij sterke verhitting, getuige het 
verschijnsel van zeeman en het feit , dat eene vlam elektriciteit geleidt ; 
eindelijk worden , zooals reeds vermeld is , de elektronen in gassen 
vrij door den invloed van Röntgen-stralen en ultra-violette stralen. 
Ook kunnen zij optreden tengevolge van scheikundige werkingen. *) 
Bij de beweging van elektriciteit in oplossingen worden scheikun- 
dige verbindingen, die in de vloeistof zijn opgelost, ontleed; dit 
brengt ons op de beteekenis der elektronen-theorie voor scheikundige 
elektron is afkomstig van JOHNSTON STONEY. Het denkbeeld dat de elektriciteit atomis- 
tisch verdeeld zou kunnen zijn, was reeds vroeger uitgesproken door WEBER en H. v. HELM- 
HOLTZ. De uitwerking der elektronen-theorie is het werk van een aantal onderzoekers van 
verschillende nationaliteit. De theorie wordt thans vrij algemeen aanvaard. In de Juni- 
aflevering van dit tijdschrift kan men zien, dat Dr. WIND haar ook heeft ingevoerd in 
zijne nieuwe bewerking van het 5e boek vau BOSSCHA’S leerboek der natuurkunde. 
1 ) De omvang van dit artikel laat niet toe dit punt uitvoerig te behandelen. Ik 
vermeld dus slechts dat, vooral bij oxydatieverschijnselen, de aanwezigheid van vrije 
elektronen is aangetoond door H. v. HELMHOLTZ en RICHARZ, en nog kort geleden 
door JORISSEN, die o.a. de werking van langzaam oxydeerende fosforus op eene gevoelige 
plaat aantoonde. 
