72 
DE ELEKTRONEN EN HET 
werkingen. Reeds vroeger had men , op gronden die nog kort geleden 
door Dr. bremer in dit tijdschrift zijn uiteengezet , aangenomen dat 
bij de oplossing van zuren , zouten en basen in water , deze stoffen 
zich in twee bestanddeelen splitsen , dus b.v. chloorwaterstof in 
chloor-atomen en waterstof-atomen. Volgens de elektronentheorie 
moet men zich nu voorstellen , dat het waterstof-atoom zich in de 
vloeistof bevindt zonder elektron, 1 m. a. w. positief geladen, en dat 
het chloor-atoom daarentegen , behalve het elektron dat ieder atoom 
in neutralen toestand bezit, ook nog het elektron bevat dat het 
waterstof-atoom mist , en dus negatief geladen is. Laat men nu een 
elektrischen stroom door de vloeistof gaan , waarbij dus , volgens bo- 
ven gegeven opvatting , aan de negatieve elektrode elektronen in de 
oplossing komen , dan gaat ieder waterstof-atoom naar deze elektrode , 
neemt daar een elektron op en komt dan als neutrale waterstof uit 
de vloeistof vrij. De chloor-atomen daarentegen gaan naar de positieve 
elektrode , geven daar hun elektron af en komen als neutraal chloor- 
gas vrij. 
Waarom, zou men kunnen vragen, heeft in de oplossing het 
chloor-atoom twee elektronen en het waterstof-atoom geen enkel? 
Om dit te verklaren nemen sommigen aan , dat de atomen der nega- 
tieve elementen , zooals chloor , eene neiging bezitten om meerdere 
elektronen aan zich te verbinden. De scheikundige affiniteit tusschen 
chloor en waterstof zou dan hierin bestaan , dat het chloor-atoom 
tracht zich met het elektron van het waterstof-atoom te verbinden. 
Daar aan dit elektron het atoom vast zit , komt de verbinding 
chloorwaterstof tot stand. Lost men echter deze verbinding in water 
op, dan wordt de band tusschen het waterstof-atoom en zijn elektron 
verbroken (althans bij een deel der atomen) , het waterstof-atoom be- 
weegt zich dan vrij zonder elektron , het chloor-atoom heeft er twee. 
De scheikundige energie zou dus inderdaad bestaan tusschen de ne- 
gatieve atomen en de elektronen der positieve ; de positieve atomen 
zelf zouden slechts eene passieve rol vervullen. Dit zou dan verklaren 
waarom de natrium atomen , die als vrije ionen voorkomen in de op- 
1 Deze uitdrukking: »het waterstof-atoom zonder elektron” schijnt in strijd met de 
later te ontwikkelen hypothese van verder strekking, dat n.1. alle atoraeu en dus ook 
het waterstof-atoom, geheel uit elektronen zouden bestaan. Men kan echter bij deze 
laatste onderstelling aan nemen, dat er van al die elektronen in een waterstof-atoom 
slechts één gemakkelijk afgescheiden kan worden , slechts één beweeglijk is. Men moet 
dan voor het bovenstaande lezen: het waterstof-atoom zonder beweeglijk elektron. 
