VRAAGSTUK VAN DE OERSTOF. 
75 
Ook het antwoord dat op deze vraag door de meeste onderzoekers 
gegeven wordt, is in het artikel van prof. tjaden modderman reeds 
medegedeeld. Zij nemen aan dat bij de radioaktieve elementen de 
atomen uiteenvallen in de elektronen en dat daarbij arbeidsvermogen 
vrij komt, dat zich zoowel in den vorm van warmte als van eene 
elektrische lading aan ons kan openbaren. 
Evenals dus ontplofbare stoffen, zooals nitroglycerine, bij hunne 
ontleding veel verborgen arbeidsvermogen te voorschijn brengen, zoo 
zouden ook de atomen van het radium en de andere radioaktieve 
elementen arbeidsvermogen te voorschijn brengen door hun uiteen- 
vallen in elektronen. 
Een verschil is echter , dat de ontleding van nitroglycerine zoo 
snel verloopt , dat in een voor ons onmeetbaar kleinen tijd groote 
hoeveelheden ontploft zijn , terwijl de ontleding der radium-atomen 
zoo langzaam gaat, dat er eerst na vele jaren, misschien wel eeuwen, 
eene voor ons weegbare stofmassa ontleed zou zijn. Men kan deze 
langzame energie-ontwikkeling vergelijken bij die in een uurwerk, 
waar het eenmaal in de opgewonden veer aanwezige arbeidsvermogen, 
gedurende betrekkelijk langen tijd slinger en wijzers in beweging 
kan houden. 
Men beschouwt dus de atomen der radioaktieve elementen als 
metastabiele samenvoegingen van elektronen , die bij hun uiteenvallen 
arbeidsvermogen doen vrij worden. 
Een steun voor deze opvatting vindt men in de onderzoekingen 
van rutherford en soddy over de thoriumzouten , die eveneens 
radioaktief zijn. 
Zij losten thoriumnitraat in water op en voegden hieraan ammo- 
niak-oplossing toe, waardoor een neêrslag van thoriumhydroxyde ont- 
stond. Zij filtreerden dit en dampten de heldere vloeistof, waarin nog 
een weinig thoriumzout was opgelost, tot droog in. Het bleek nu, 
dat deze kleine hoeveelheid thoriumzout, per gewichtseenheid, meer 
dan duizend maal zoo sterk radioaktief was dan het oorspronkelijke 
zout. Het neergeslagen thoriumhydroxyde was minder aktief dan het 
oorspronkelijke zout en zond alleen oc stralen , geene [5 stralen, uit. 
Wat blijkt uit deze proef? Dat het thorium gesplitst was in twee stoffen. 
Het eene, waarvan het hydroxyde door ammoniak was neêrgeslagen , 
was weinig radioaktief, het andere, waarvan het nitraat opgelost 
bleef, veel meer. Het eerste noemden zij thorium , het tweede thorium x. 
Het merkwaardigste komt echter nog. Het thorium x verliest 
