78 
DE ELEKTRONEN EN HET 
formatie van elementen , althans van sommige elementen in elka&r, 
een wetenschappelijk erkend feit is. 
Zoo zeide dan ook prof bakhuis roozeboom in zijne rede uitge- 
sproken op den jaardag der Amsterdamsche universiteit , den 8en Ja- 
nuari van dit jaar: „En al is het nu niet gelukt vooralsnog tot 
klaarheid te brengen , of in die elektronen het universeele diepere 
substraat van alle tegenwoordige elementen moet gezocht worden , 
dan of er nog tusscbenstadiën zijn, waarvan het helium er een zou 
wezen — toch blijkt uit dit alles voldoende, dat er in het radium 
en in de verwante elementen met hoog atoomgewicht als thorium en 
uranium, intraatomistische transformaties zich afspelen, wier ontraad- 
seling ons een blik zal geven in de samengesteldheid der stoffen, 
die thans voor elementen doorgaan”. 
In dit citaat wordt de aandacht gevestigd op het feit, dat het 
juist de elementen met hoog atoomgewicht zijn, die dergelijke 
transformaties vertoonen. Men ziet dan ook in het Periodiek Systeem, 
in dit artikel opgenomen, dat de drie bedoelde elementen de hoogste 
atoomgewichten hebben : 
Radium 225 
Thorium 232.5 
Uranium 239.5 
waarbij men in aanmerking moet nemen, dat men het over het 
atoomgewicht van radium nog niet eens is , zoodat het volgens som- 
migen nog hooger zou moeten zijn dan dat van thorium. 
Hoe dit ook zij , het is waarschijnlijk geen toeval dat het juist 
de zwaarste atomen zijn die elektronen uitzenden. Wanneer werkelijk 
de atomen der elementen uit elektronen zijn opgebouwd , dan be- 
vatten de elementen met hoog atoomgewicht een groot aantal elek- 
tronen en dan kan men zich denken, dat het komplex, door de 
opeenhooping van zoovele dier deeltjes gevormd, minder stabiel is 
dan een kleiner atoom, ja, dat het groote komplex langzamerhand 
uiteenvalt en dat de brokstukken dier instabiele atomen zich op- 
nieuw groepeeren tot meer bestendige kombinaties , tot atomen met 
lager atoomgewicht. Zoo zou dan ook te verklaren zijn de vorming 
van helium met zijn laag atoomgewicht (4) uit de emanatie der 
radioaktieve stoffen. 
Maar, zou men kunnen vragen, wanneer het radium, wanneer de 
andere radioaktieve elementen voortdurend uiteen vallen, waarom zijn 
