VRAAGSTUK VAN DK OEESTOF. 
79 
zij dan in den loop der eeuwen niet reeds verdwenen ? Op deze 
vraag is tweeërlei antwoord mogelijk. 
Volgens sommigen zou een gram radium eerst na eenige eeuwen 
een milligram aan gewicht verliezen door dit uiteenvallen, volgens 
anderen zou dat eerst na tien milliard eeuwen geschied zijn! 
Was deze opvatting juist, dan zou men de vraag naar het voort- 
bestaan van radium gelijk kunnen stellen, met de vraag, waarom de 
zon nog niet koud geworden 'is, daar zij toch voortdurend warmte 
uitstraalt. 
Anderen daarentegen nemen een veel korter levensduur van het 
radium-atoom aan ; iiamsay en soddy stellen dien levensduur op 
„slechts” duizend jaar. 1 
Was dit zoo, dan zou werkelijk het radium betrekkelijk snel van 
de aarde verdwijnen , tenzij men met sommige onderzoekers aan- 
neemt , dat het radium voortdurend weer door een ander element 
wordt voortgebracht. 
Men heeft de onderstelling geopperd , dat uranium radium voort- 
brengt; eene proef van soddy met een Kilogram uranium-nitraat, dat 
hij een jaar lang bewaard had , maakt het waarschijnlijk dat dit 
niet het geval is. 2 
Mogelijk blijft, dat het radium door een ander element dan uranium 
wordt voortgebracht. Hieromtrent moeten nog nadere gegevens 
worden afgewacht. 
VII. SPEKULATIEVE BESCHOUWINGEN. 
Welk een verrassend licht werpen deze overwegingen op onze 
voorstelling omtrent het wezen der stof! 
De atomen der radioaktieve elementen vallen uiteen, deze elementen 
zijn dus bezig te verdwijnen , al duurt het ook nog zoo lang ; voor 
hen komen andere, meer bestendige elementen in de plaats. Wij 
kunnen ons dus voorstellen , dat er elementen bestaan hebben die 
reeds uitgestorven zijn , dat er nog nieuwe elementen gevormd 
zullen worden. 
De tachtig elementen zijn niet meer de starre, onveranderlijke 
grondstoffen van het heelal: er begint leven in te komen. 
1 In eene mededeeling aan de Royal Society op 28 April. 
2 Nature , vol. 70, blz. 30 ; 12 Mei 1904. 
