84 
HET LEVEN VAN LOUIS PASTEUR. 
Hij was een weldoener der menschheid , een nimmer rustend 
arbeider op het onmetelijk veld der wetenschap, een reus van geleerdheid , 
wiens nagedachtenis niet genoeg in eere kan worden gehouden. 
»I1 faut travailler”. Met dit woord tot levensleuze heeft hij ge- 
leefd en gestreefd en deze diep gewortelde overtuiging was voorzeker 
het geheim van de enorme werkkracht , die pasteur tot in hoogen 
ouderdom wist te ontwikkelen. 
Wanneer wij de geslachtsregisters der pasteurs raadplegen , dan 
gelukt het ons op te klimmen tot in het begin der 17« eeuw. De 
oude registers van de kloostervoogdij van Mouthe , gelegen midden 
in Franche Comté, wijzen aan, dat in 1600 in het dorpje Reculfoz, 
dat bij Mouthe behoorde , verscheidene landbouwers woonden met den 
naam van pasteur, wier nakomelingen zich later over Frankrijk heb- 
ben verspreid. 
Het waren alle eenvoudige lieden , meest landbouwers of leer- 
looiers. 
Tijdens napoleon bonaparte behoorde een zekere jean joseph 
pasteur tot het 3 e regiment infanterie. Dit regiment noemde men : 
»le brave parmi les braves” ; en thiers, de schrijver van de historie 
van het Consulaat en het Keizerschap, zegt, dat, wanneer al de 
soldaten van napoleon zóo geweest waren als die van het 3e regiment, 
de uitslag van den grooten worstelstrijd in het begin der 19e eeuw 
zeker een andere zou geweest zijn. 
Deze pasteur, een stille dienstdoener onder de gelederen van den 
grooten Keizer, wien ook hij als een halfgod vereerde, werd den 26e 
October 1813 fourier en kreeg den 10e Maart 1814 als sergeant- 
majoor het kruis van het Legioen van Eer. 
Was bet wonder dat een held als jean joseph pasteur met woede 
vernam, dat die keurbende van napoleon bij koninklijke ordonnantie 
van 1814 den naam van » Regiment Dauphin” verkreeg? 
Was het wonder, dat hij en zijne kameraden , die in Spanje met 
leeuwenmoed voor hunnen Keizer hadden gevochten, wrokkend weder- 
keerden naar hun vroegere woonplaats en weder het vroegere bedrijf 
ter hand namen? 
Sprak het niet van zelf, dat, toen napoleon plotseling van Elba 
terugkeerde , bij al die mannen de hoop herleefde om weêr onder 
zijne aanvoering te strijden? 
Zijn onverschrokken moed had hen zoo menigmaal bewondering 
