86 
HET LEVEN VAN LOUIS PASTEUR. 
Amor , tegen wiens kracht, krijgskunde noch heldenmoed baten; 
hij viel de held , hij viel — in de armen van de schoone , levens- 
lustige JEANNE ETiENNE ROQÜI. 
Toen zij gehuwd waren vestigden zij zich in Dole, in de rue des 
Tanneurs. Daar, in eene nederige woning , leefden ze hoogst gelukkig 
en in 1818 werd hun een dochter geboren. Vier jaren later, op 
Vrijdag 27 December 1822, zag in hetzelfde huis het levenslicht 
Louis pasteur, van wiens leven en werken ik wil trachten u het een 
en ander mede te deelen. 
Genoemde familie pasteur dan woonde later , met nog twee 
dochters verrijkt , te Marnoz. Hun huis daar heeft den naam van 
„maison Pasteur” behouden. 
Op een der binnendeuren heeft de vader van louis pasteur eene 
veel zeggende teekening gemaakt : een gewezen soldaat, nu veld- 
arbeider , gekleed in een half militair costuum , droef leunend op 
zijne spade , peinst over vervlogen roem. Boven een grijze lucht , in 
de verte de Jura — eene teekening voor den kenner voorzeker niet 
onberispelijk, maar toch een allegorie vol emotie. Ook het verblijf 
van de familie te Marnoz was niet van zeer langen duur. Jean 
joseph pasteur huurde n.1. een leerlooierij in den omtrek van de stad 
Arbois, aan den oever van de Cuisance. Hier ontving louis pasteur zijn 
eerste onderwijs, muntte op school uit boven zijne medescholieren, 
was de gunsteling van den onderwijzer, monsieur renaud — sloot 
vriendschap met de jongens uit zijn buurt, vooral met jules vercel, 
toonde een groote voorliefde voor het aankoopen van grammaires 
en dictionnaires , repeteerde ’s avonds zijne lessen bij zijn vader, 
hengelde aan den oever van de Cuisance en berispte zijne kameraden, 
wanneer ze vogels vingen en deze ruw behandelden of martelden. 
Zijn vader, eens strijder onder de banieren van napoleon, leefde 
rustig als een stil burger , steeds werkzaam voor het dagelijksch 
brood en de opvoeding zijner kinderen en zag met vaderlijke vreugde 
de vorderingen van den kleinen louis. 
Deze laatste toonde vooral veel aanleg voor de schilderkunst, 
getuige de vele, volstrekt niet onverdienstelijke stukken van zijn 
hand. 
Het portret van zijn moeder, met een wit mutsje op het hoofd 
en een schotsche omslagdoek om de schouders , is o.a. een toonbeeld 
van ernstig denken en grooten aanleg. 
Zijne ouders converseerden met vele respectabele menschen. Mon- 
