HET LEVEN VAN LOUIS PASTEUR. 
93 
Tal van beroemde geleerden ontmoette hij. Hij werkte dag en nacht 
op de laboratoria te Leipzig, Dresden, Weenen, Praag. 
Eindelijk, den 16en Juni 1853 ontving biot van hem het volgende 
telegram : 
Monsieur biot , Collége de France Paris. 
Je transforme l’acide tartrique en acide racémique. Commu- 
niquez je vous prie a m. m. dumas, senarmont. 
Dit was dan het doel van den ontdekkingstocht geweest: 1’acide 
racémique kunstmatig te bereiden met behulp van 1’acide tartrique. 
Pasteur had zelf deze transformatie langen tijd voor onmogelijk 
gehouden. »Je vous félicite' 5 , telegrafeerde biot terug, »notre décou- 
verte est maintenant compléte. M. de senarmont sera aussi ravi 
que moi. Kapportez a madame pasteur la moitié des félicitations que 
je vous adresse. Elle doit être aussi contente que vous.” 
Na zijn reis vertoefde pasteur eenigen tijd in de ouderlijke woning 
te Arbois. 
In zijn knoopsgat prijkte het ridderlint. Hij had zijn decoratie 
op heel andere wijze verkregen dan zijn vader, doch haar even 
goed verdiend. 
Daar zaten ze in de leêrlooierij, beiden gedecoreerd ! 
Gelukkige vader ! Gelukkige zoon ! 
In September 1854 werd louis pasteur benoemd tot professor te 
Dille. 
Niet minder dan 250 tot 300 studenten bezochten daar geregeld zijn 
beroemde colleges. 
Een vaak geciteerd woord uit zijn inaugureele rede is: »dans les 
champs de Pobservation , le hasard ne favorise que les esprits pré- 
parés.” 
Toch vertoonde zich ook in dit zonneleven van geluk nu en dan 
de vale smart als een dreigende wolk aan den azuurblauwen hemel. 
Den 30 en December 1859 stierf zijn oudste dochtertje. Droevig einde 
van een jaar ! 
Droevige ondervinding dat er een macht is grooter dan de weten- 
schap , de groote medoogenlooze maaier , de onverbiddelijke dood ! 
Na 1860 begon pasteur met al zijn groote werkkracht eene studie, 
