94 
HET LEVEN VAN LOUIS PASTEUR. 
waarvan de uitkomsten behooren tot de schoonste triomfen , die de 
wetenschap in de 19e eeuw heeft behaald — ik bedoel de studie 
der spontane voortteling. 
Dezelfde man , die zooeven zijn heele denken en werken wijdde 
aan de doode kristallen , zocht nu met zijn scherpen blik en door 
het mikroskoop gewapend oog naar leven in het schijnbaar doode , 
naar leven en beweging — overal. 
Allerminst was biot over deze verandering tevreden , maar pasteur 
stoorde er zich niet aan , hoezeer hij ook steeds den grijzen geleerde 
hoogachtte. 
pasteur werkte , reisde en weer was hij gelukkig , weer wist hij 
aan de zwygende natuur geheimen te ontlokken , geheimen van leven, 
van ontwikkeling , waar schijnbaar dood heerschte en reeds was in 
zijn brein de vraag opgekomen, in hoeverre die kleine wezens invloed 
uitoefenden bij gisting , ontbinding en verrotting en bij het ontstaan 
van verschillende ziekten. 
Schoone wetenschap, die altijd begint met een vraag, met een 
twijfel ! 
Straks zal uw licht de kleinste voorwerpen , de kleinste wezens 
openbaren en de mensch zal leeren , dat er leven is, waar schijnbaar 
de dood heerscht en dat in het kleine, juist in ’t kleine zou ik bijna 
zeggen , een macht is gelegen , waarmede gerekend moet worden , een 
macht ten goede of ten kwade. 
biot zag dan ook weldra in, dat hij verkeerd had gedaan met 
zijn jongen vriend te willen afhouden van deze hoogst belangrijke studie. 
Meer dan vroeger was hij er op uit om pasteur eene benoeming 
te Parijs te bezorgen. 
In 1861 was er een plaats voor botanie, biot wilde dat men 
pasteur benoemde. J t Hielp niet, al zeiden zijne collega’s dat pasteur 
chemist , natuurkundige , doch geen botanist was. De oude biot 
achtte zijn candidaat van alle markten thuis. 
moquin-tandon zeide bij die gelegenheid tot biot: » welnu, laat 
ons eens naar pasteur gaan en als hij éen boek over botanie in zijn 
kast heeft , dan krijgt hij mpn stem.” Kortom , pasteur werd niet 
benoemd. 
Intusschen werd door de gansche geleerde wereld aandacht ge- 
schonken aan de belangrijke onderzoekingen van pasteur. Men schreef 
en debatteerde over de stellingen , die hij de wereld inzond en den 
8 en Dec. 1862 werd hij benoemd tot lid van de Academie van 
