I 
EEN DREIGEND GEVAAR 
DOOR 
Dr. S. L. SCHOUTEN. 
Een verblijdend verschijnsel mag ’t heeten dat in de laatste jaren 
allerwege de lust tot ’t bestudeeren van de natuur is ontwaakt , en 
tot een ontwikkeling gekomen, die ze misschien in vroeger tijden 
nooit heeft gekend. 
Jong en oud botaniseert, zakflora’s van suringar, heükels e. a. 
worden gedrukt en herdrukt ; aquaria worden bij honderdtallen afge- 
leverd, en vinden naast voetbal, halter en cricketbenoodigdheden hun 
plaats in de studeercel van den gymnasiast of hoogere-burger- 
scholier ; dag- en weekbladen hebben hun afzonderlijke rubrieken 
voor schetsen uit de planten- en dierenwereld. Men heeft — en dat 
is ’t eigenaardige in deze strooming — oog gekregen voor het mooie 
van planten en dieren, zoowel wat hun uitwendige gedaante als wat 
hun levenswijze betreft. Men eischt er bewondering , ja ontzag voor ; 
kenschetsend zijn b.v. de titels van boekjes, door pioniers op het 
gebied der natuurlijke historie uitgegeven, als: Plantenschat , Eer- 
bied voor het levend materiaal in de tuinkunst , enz. 
Van vele kanten dreigt intusschen ’t gevaar, ’t meest nog te 
duchten door hen voor wie een meer uitwendige beschouwing van de 
levende natuur niet voldoende is, maar die hun beste krachten er aan 
willen wijden om in haar diepzinnige en schoone geheimen door te 
te dringen, ’t gevaar dat hun die heerlijkheden gaandeweg zullen 
worden ontnomen, dat ze door hun geciviliseerde medemenschen 
zullen worden vernield en uitgeroeid. 
Zou dat werkelijk waar zijn? Ja, zeer zeker, indien tenminste 
7 
