EEN DREIGEND GEVAAR. 
99 
onze lezers niet wéér met cijfers vermoeien ; ze beloopen in de duizenden 
en tienduizenden. 
Een groot gevaar schuilt ook in den jacht- of moordlust van den 
mensch. Een allerdroevigst voorbeeld hiervan leveren de Noord- 
Amerikaansche bisons. Sinds jaren waren in N. Amerika twee groote 
kudden bekend. De eene geschat op ongeveer 3 millioen stuks, 
werd in twee jaar tijds, van 1871 — ’73, uitgeroeid, en wel volgens 
de methode van de z.g.n. stille jacht. Hierbij ging de heldhaftige 
jager, van een flinken vooraad patronen voorzien, zich opstellen in 
een schuilhoek waar de dieren langs moesten komen. Was er een 
bison neergeschoten, dan gingen de andere niet op de vlucht , maar 
kwamen ze hun ongelukkigen makker besnuffelen. Bij die gelegen- 
heid kon de jager er dus verscheidene achter elkaar neêrleggen. Er 
is een voorbeeld bekend dat van één plaats uit 112 bisons door één 
jager geschoten werden. Een andere jager schoot er in 6 weken 
1200. 
De andere kudde , anderhalfmillioen stuks sterk , werd tijdens den 
aanleg van de North-Pacific-baan in twee jaar tijds vernietigd. De 
treinen konden niet eens altijd de huiden wegvoeren ; de cadavers 
bleven op het land liggen en verpestten er de atmosfeer. 
Zelfs de meest onherbergzame streken , waar de dieren tot hiertoe 
vrijwel veilig waren tegen den moordlust van den mensch, worden 
thans bezocht, alleen om aan dien hartstocht te voldoen. Op Spits- 
bergen werden niet lang geleden door een vorstelijk persoon , die 
er ,,voor zijn pleizier” uit jagen ging, in één keer 47 rendieren 
neêrgeschoten. En de dieren loopen hier des te meer gevaar, omdat 
ze, nog onbekend met die voortreffelijke eigenschap van den mensch, 
nagenoeg geen schuwheid vertoonen. 
En diep zit die moordlust er in. Geen zeldzame vogel kan zich 
bp ons vertoonen, of de jager schiet hem dood , alleen — omdat 
hij zoo zeldzaam is! Dat moet men tenminste kunnen vertellen, dat 
men een dier , dat haast nooit hier gezien wordt , heeft geschoten ! 
Vooral roofvogels zijn in dit opzicht het slachtoffer, óók al omdat 
de meeste menschen in hun onkunde alle roofvogels voor schadelijk 
houden. Een opzettelijk onderzoek in Frankrijk heeft intusschen aan 
het licht gebracht, dat het meerendeel door het verdelgen van muizen 
en ratten zeer nuttig is. Een lange lijst van dieren kan worden 
opgemaakt, die alle bijna of geheel zijn uitgestorven, waaronder 
prachtige en interessante , en — wat meer is — hoogst nuttige. 
