102 
EEN DREIGEND GEVAAR. 
Maar ook door particulieren en door botanische en andere ver- 
eenigingen is al ’t een en ander gedaan. 
Fürst schwarzenberg , eigenaar van het „Böhmerwald” , heeft 
bepaald dat een gedeelte daarvan , een fraai oerwoud, volkomen in- 
tact moest blijven; geen boom wordt gekapt, zelfs ontwortelde 
boomen worden niet verwijderd. Een ander grondbezitter heeft voor de 
instandhouding van 100 H.A. steppengebied gezorgd. 
Koning leopold van België heeft vele streken zelf aangekocht en 
aan zijn land gegeven, op voorwaarde dat ze zoo in hun natuur- 
lijken toestand zullen blijven. 
In Duitschland werken de ,,Thier- en Vogelschützvereine” zeer 
nuttig en in ons land ongetwijfeld ook de Vereeniging tot be- 
scherming van dieren. 
Ook speciale beschermingswetten moeten hier genoemd worden. In 
Zwitserland worden ’t Edelweis, in Noorwegen de Bever, in Rusland 
de Wisent, in ons land ook verschillende dieren beschermd. (Of er 
intusschen veel veldwachters zjjn die ook maar de helft van de be- 
schermde vogels van uiterlijk kennen, betwijfelen we.) De in het 
Haagsche bosch voorkomende Anemone nemorosa , een plantje dat 
óók gevaar liep van uitgeroeid te worden , niet het minst van de 
zijde der natuurliefhebbers, is thans eveneens beschermd. 
Men ziet het, er wordt al wel ’t een en ander gedaan. Maar nog 
lang niet genoeg in verhouding tot het gruwelijk, bij rijk en arm 
ingekankerd vandalisme. Dit is het oordeel van allen die er over oor- 
deelen kunnen, óók van een hoogst verdienstelijk geleerde, die het 
zich tot levenstaak heeft gesteld te pleiten voor het instandhouden 
der natuurmonumenten, prof. h. conwentz te Danzig , die op uit- 
noodiging van prof. went te Utrecht in diens laboratorium eenigen 
tijd geleden een lezing met lichtbeelden over deze kwestie heeft 
gehouden en aan wiens referaat enkele der boven meêgedeelde feiten 
zijn ontleend. 1 Neen, nog lang niet genoeg wordt de moordzucht, 
1 Na het schrijven van dit opstel verscheen een brochure van prof. CONWENTZ, 
getiteld: Natur denkmaler, Berliu, 1904, Gebr. BORNTRAEGER. Hierin vindt men een 
uitvoerige uiteenzetting van deze belangrijke kwestie, die in den laatsten tijd vooral 
veel pennen in beweging heeft gebracht en wel door het groole gevaar voor uitroeiing, 
waarin een van onze heerlijkste natuurmonumenten, het Naardermeer, verkeert heeft. 
Welk een vandalisme, dat vogelenparadijs met mest en vuilnis te vullen. Zou men de 
Nachtwacht uit het Rijks-Museum, aan beide zijden met affiches beplakt, niet evengoed 
voor reclamebord op den Dam kunnen gebruiken ? 
