110 
HET ROZENWONDER VAN DEN HEILIGEN FRANCISCUS. 
Dit voorjaar in Italië reizende, bezocht ik Assisi, een Umbrisch 
stadje , dat , gelijk vele andere onder de kleinere Italiaansche steden, 
zoowel uit het oogpunt van natuur als dat van kunst een be- 
zoek overwaard is. Wat het eerste betreft , biedt het door zijn 
schilderachtige ligging op een berghelling een rijke keuze van be- 
koorlijke uitzichten aan en wat kunst aangaat, behalve een antieken 
Minerva-tempel — indertijd door goethe zeer bewonderd — bezit 
het verscheidene fraaie kerken , waaronder vooral de s. francesco 
met aangebouwd klooster de aandacht trekt. Jammer evenwel , dat 
de slechte verlichting in de beneden-kerk — ’t zijn eigenlijk twee 
boven elkander gebouwde kerken — de bezichtiging van de beroemde 
fresco’s van giotto zeer bemoeilijkt. De meesten van deze laatsten 
zijn allegorische voorstellingen uit het leven van den stichter der 
Franciscaner-orde. Trouwens geheel Assisi is vol herinneringen aan 
dezen merkwaardigen man, die hier in 1182 geboren werd en ’t 
grootste gedeelte van zijn leven doorbracht. 
In de vlakte, ongeveer drie kwartier van de stad en nabij het 
spoorwegstation, staat de fraaie kerk S. Mana degli Angeli, door paus 
pius v in 1569 gesticht. Zeer eigenaardig dient zij als stolp voor de 
oude bidkapel (de zoogenoemde Portiuncula) van s. franciscus. Deze 
staat midden onder den koepel en is in 1829 met een fresco van 
overbeck versierd , de verschijning van maria met engelen aan s. 
franciscus voorstellend. Bij de aardbeving van 1832, die schip en 
koor geducht havende , is de bidkapel ongedeerd gebleven. De kerk 
omvat voorts , aan ’t einde van het rechter langschip, de rozenkapel, 
ter plaatse waar vroeger de hut van den heilige stond en waarin 
deze 4 Oct. 1226 stierf. Die kapel heet naar den aangrenzenden 
rozentuin, dien de ons vergezellende Franciscaner, een opgeruimde 
jonge Elsasser, door een raam van een zijgang aanwees. Volgens de 
overlevering dankt die tuin zijn oorsprong aan de volgende wonder- 
bare gebeurtenis. 
Ter bestrijding van aanvechtingen des vleesches, was de heilige 
franciscus gewoon zich met zijn naakt lichaam in distelstruiken om te 
wentelen. Doch eens, toen hij hierdoor geheel met bloed overdekt was , 
werd hij door een hemelsch licht beschenen. De distels verdwenen 
en maakten plaats voor rozenstruiken , terwijl engelen hem naar de 
bidkapel droegen , waar hem geheele aflaat van zonden ten deel viel. 
De genoemde rozen nu , die nog steeds op dezelfde plaats groeien , 
zijn geheel zonder stekels en hebben bovendien de bijzonderheid, dat 
