116 
HET LEVEN VAN LOUIS PASTEUR. 
In 1869 behaalde pasteur een hoofdprijs op de wereldtentoon- 
stelling voor zijn studiën over den wijn. Den len Juli van dat jaar 
werden de prijzen door den keizer zelf uitgereikt. Toen bood 
» Paris la belle” een indrukwekkend schouwspel aan. De centrale 
allée van den Jardin des Tuilleries, de » Place de la Concorde”, de 
lange » Avenue des Champs-Elysées”, waren gevuld met régimenten, 
escadrons keizerlijke en nationale garde van Parijs. De schoonste 
costumes en de prachtigste decoraties en wapens schitterden in ’t heldere 
zonnelicht en in een rijtuig, bespannen met 8 paarden, geëscorteerd 
door zijne schitterende hemelsblauw gekleede garde, begaf zich de 
keizer naar het Palais de lTndustrie. Op den keizerlijken stoet 
volgden de sultan abdoel azis en de erfprins, daarna verscheidene 
vreemde prinsen: de prins van Pruisen, van Italië, prins humbert; 
de hertog en hertogin van Aosta, de groothertogin marïe van 
Rusland, enz., enz. In ’t paleis beklom de keizer den troon, die in 
de groote zaal stond, waar amphitheatersgewijze 17.000 menschen 
plaats hadden gevonden. 
De keizer hield een toespraak, wees op de adelaars , die den 
wand versierden en die met olijftakken waren omslingerd als ’t 
symbool van kracht en van vrede, en toen kwamen de bekroonden , 
drie en zestig in getal, bij ’t oproepen van hun naam en ontvingen 
ze uit de hand van den keizer de onderscheiding , hun te beurt 
gevallen. 
Bij deze gelegenheid ontving onder donderend gejuich o.a. ferdi- 
nand de lesseps zijn onderscheiding voor de doorgraving van de 
landengte van Suez. Op hem volgde pasteur, indrukwekkend door 
zijn ernstig en bleek gelaat. Een ooggetuige schreef: »al de ernst 
van een gansch leven stond op dat gelaat , in dien strengen , bijna 
droevigen blik te lezen”. Na de plechtigheid, toen het keizerlijk cor- 
tège het Palais de lTndustrie verliet , zong een enorm groot koor , 
begeleid door een prachtig orkest: »Domine salvum fac imperato- 
rem”. (»Heer bewaar den Keizer!”) 
Ik kan hier alleen melding maken van verschillende aangelegen- 
heden in ’t leven van pasteur , die op zichzelf vaak zeer interes- 
sant zijn , doch in een schets als deze kortheidshalve met enkele 
woorden moeten worden afgehandeld. 
Zijn ernstige ziekte in 1861 , waarvan hij tegen alle verwachting 
gelukkig herstelde, de oorlog van ’ 7 0 en de belegering van Parijs, 
tijdens welke hij te Arbois vertoefde , de belangrijke vergrooting 
