HET LEVEN VAN LOUIS PASTEUR. 
117 
van zijn laboratorium van gouvernementswege , de terugzending van 
zijn diploma als doctor in de medicijnen honoris causa , aan de 
Universiteit te Bonn, na den oorlog van ’ 7 0 , de eervolle aanbieding 
van een leerstoel in de chemie aan de Universiteit te Pisa, voor 
welke hij bedankte — dit alles zou stof geven tot ellenlange be- 
schouwingen ; doch wij moeten ons beperken tot de hoofdzaken in 
dit rijke leven. 
pasteur was beroemd en zijne onderzoekingen en ontdekkingen werden 
geprezen als: »la gloire de notre siècle et le salut des générations a 
venir”. In ’t begin van 1873 werd pasteur benoemd tot professor aan de 
medische faculteit te Parijs , welke benoeming hij dankbaar aanvaardde. 
Ook het gouvernement van Frankrijk liet zich niet onbetuigd in 
bewijzen van waardeering van den grooten geleerde. Als een nationale 
belooning voor de »découvertes de Monsieur pasteur qui , après 
avoir éclairé d’un jour nouveau 1’obscure question des fermentations 
et du mode d’apparition des êtres microsco-piques, ont révolutionné 
certaines branches de Pindustrie , de Pagrïculture et de la patho- 
logie”, werd hem een levenslang pensioen van 12.000 francs toege- 
kend , dat bij overlijden voor de helft op de weduwe pasteur zou 
overgaan. 
Dit was evenwel geen reden voor pasteur om op zijn lauweren 
te gaan rusten. Niet uit alle macht werken was voor pasteur het 
verliezen van zijn levensdoel. 
Geen groote soirées, geen theaters waar le Tout-Paris te vinden 
was , werden door pasteur bezocht. In den familiekring of in ’t 
laboratorium was hij altijd te vinden. 
Hij ging geregeld om 10 uur naar bed en was geregeld ’s mor- 
gens 8 uur present in zijn laboratorium. 
Hij kende het geheim dat alleen een regelmatig leven de bron 
kan zijn van een steeds gelijke levenskracht. 
In 1876 vertegenwoordigde hij Frankrijk op een groot internatio- 
naal, wetenschappelijk congres te Milaan. 
Op het afscheidsbanket sloeg pasteur in naam van Frankrijk een 
schitterenden toast »a la lutte pacifique de la Science”. 
Ongeveer sedert dien tijd was zijn gansche studie gewijd aan den 
oorsprong van besmettelijke en epidemische ziekten. 
In alle streken van Frankrijk , ook in Rusland , woedde jaarlijks 
de »Charbon”, eene ziekte, die gansche kudden schapen met bloed- 
zweren aantastte en een enorme sterfte onder deze dieren teweeg bracht. 
