119 
, HET LEVEN VAN'lOUIS PASTEUR. 
Midden in dien reusachtigen arbeid van pasteur stierf zijn vriend , 
zijn medearbeider, henri sainte-claire deville. 
De schoone rede , die pasteur hield aan het graf van zijn boezem- 
vriend , bewijst hoe fijn-gevoelend , hoe groot van ziel en hoe sym- 
pathiek pasteur was. 
In Augustus van dat zelfde jaar zien we pasteur als vertegen- 
woordiger van Frankrijk op het internationaal medisch congres te 
Londen. Daar in die groote zaal van Saint-James werd pasteur als 
een vorst met luide hoera’s begroet en sprak sir james paget, in tegen- 
woordigheid van vele geleerden en vorsten, in zijn openingsrede over 
de groote ontdekkingen van pasteur. 
Enorm waren de toejuichingen van deze kolossale vergadering. 
De nieuwsbladen schreven over pasteur en zijn werk , huldigden 
hem als priester der wetenschap: »le microbe seul est éternellement 
vrai et pasteur est son prophéte. Travailleur infatigable, chercheur 
sagace , expérimentateur précis et brillant, logicien implacable, apötre 
enthousiaste” en duizende andere vereerende bijnamen werden ge- 
geven aan den geleerde, terwijl van andere zijde een levendig protest 
uitging tegen zijn vivisectie op groote schaal (ook in dit opzicht 
niets nieuws onder de zon!) 
Pasteur was geen voorstander van veel uiterlijk vertoon. Zoo 
reisde hij dikwijls incognito, bijv. in September 1881 naar Bordeaux, 
waar de gele koorts hevig was uitgebroken. Nooit was hij bang 
voor besmetting ; integendeel , hij noemde het leven te midden van 
het gevaar , het ware , het groote , het opofferende , het vruchtbare 
leven. 
Alleen het kleine , egoistische onvruchtbare leven vreest besmetting 
en bouwt in zijn halve wetenschap onrustbarende theorieën op , die 
door enkele dwazen grif worden aangenomen en verbreid. 
In 1882 werd hij lid van de » Académie Fran^aise”, de hoogste 
onderscheiding in Frankrijk. 
Den 29 en April hield hij zijn schitterende rede tegen het positivisme 
en werd door renan , die voorzitter der Academie was , begroet. 
Schoon, onovertreffelijk schoon zijn de redevoeringen bij deze ge- 
legenheid door die beide beroemdheden gehouden. 
Daar stond pasteur in zijn toga, versierd met groene zijde en het 
koord van het legioen van eer. Hij zag bleeker nog dan gewoonlijk, 
doch vol gloed en overtuiging was zijn machtige oppositie tegen het 
positivisme. 
