HET LEVEN VAN LOUIS PASTEUR. 
125 
’t Was een kolossaal gebouw, met alles wat er bij behoort een 
oppervlakte beslaande van 11.000 M 3 , met een pracktigen gevel , stijl 
Louis XIII. 
Op 14 November 1888 had de plechtige inwijding plaats door 
den President der Republiek Carnot. 
»Uw instituut” — zoo sprak hij o.a. tot pasteur — »is een eer 
voor Frankrijk”. 
joseph bertrand , president van het comité voor het instituut 
Pasteur, hield een schitterende rede, vol dankbaarheid en hulde aan 
pasteur , vermeldende ook de namen van biot , senarmont , claude 
bernard en LUMAS. Vele anderen spraken, ook de minister van Finan- 
ciën , die er op wees dat arm en rijk aan dien bouw hadden deel- 
genomen. Niet minder dan 2,586,680 francs waren ingekomen. Het 
instituut kostte 1,5663.686 francs, zoodat meer dan een millioen 
francs voor verdere benoodigdheden overbleef. 
pasteur kon bij dit alles zijn gevoelens niet bedwingen. Tranen 
stroomden hem langs de wangen en hij moest aan zijn zoon opdra- 
gen zijne rede voor te lezen. 
Hij gevoelde zich — zoo sprak hij zich daarin uit — een man 
»vaincu du temps”, zijne leermeesters, zijne medearbeiders, ze waren 
bijna allen heêngegaan. 
Treffend was vooral de wijze waarop hij zijne leerlingen toesprak. 
Hij droeg hen op , als in een testament, zijn werk voort te zetten. 
Ten zeerste was pasteur met zijn instituut ingenomen en hoe 
geschokt zijn gezondheid ook was , hij bracht er zijne dagen dank- 
baar arbeidende door en niets ontging hem wat betrekking had op 
zijn » morbus”. 
In 1892 vormden zich in alle landen comité’s om pasteur te 
huldigen op zijn 70 s t en verjaardag. Een medaille werd geslagen, voor- 
stellende pasteur, met de woorden: » A pasteur, le jour de ses 
soixante-dix ans, la France et PHumanité reconnaissante.” 
Den 2 7 en December, ’s morgens 10 uur, was het groot Amphitheatre 
van de Sorbonne geheel gevuld met leerlingen , vrienden en vereer- 
ders van PASTEUR. 
Om half elf trad pasteur binnen aan den arm van den President 
der Republiek, terwijl de Republikeinsche Garde de »Marche triom- 
phale” deed hooren. carnot geleidde pasteur naar zijn zetel. Een 
ademlooze stilte heerschte er onder al die afgevaardigden van alle 
landen en natiën , terwijl de minister van openbaar onderwijs, 
