DE VERKEERDE WERELD. 
159 
zou gemeend hebben dat het waterratten waren. Een opgezet exem- 
plaar geeft geen juist idee van het voorkomen van kop en snavel 
in verschen toestand, daar de laatste hard wordt en krimpt. Beide 
geslachten hebben tot een snavel verlengde en door een naakte 
hoornachtige huid overtrokken kaken , die volkomen gelijk is aan den 
snavel van een eend.” 
Het is nog geen twintig jaar geleden, dat men ontdekte dat de 
voortplanting van deze beide overgebleven geslachten van Monotremen 
door eieren plaats heeft. Deze zijn ongeveer 2 c.M. lang , wit en be- 
zitten een dojer; zij doen denken aan de eieren van reptielen. Het 
dier draagt ze bij zich in twee zijdelingsche buikplooien , welke in 
den tijd der voortteling ontstaan , tot de jongen uitkomen. Zij worden 
evenals kleine zoogdieren gezoogd , ofschoon men het eigenlijk geen 
zoogen kan noemen ; want de tepels ontbreken bij het moederdier en 
de jongen likken de melk af. 
De grootste tegenstelling met deze zoogdieren vormen de Austra- 
lische struizen , de Casuaris en de Emu , twee verwante soorten van 
loopvogels met geheel ingekrompen vleugels en staart, wier veder- 
kleed volkomen op haar gelijkt. Evenals bij de andere struisvogel- 
soorten bebroeden de mannetjes de in een holte van den grond ge- 
legde eieren en leiden de jongen rond. 
In overeenstemming met deze overblijfselen van een lang verdwe- 
nen dierenwereld , die in geen enkel opzicht op de onze gelijkt , is 
de zoogenaamde Longenvisch of Baramoenda ( Ceratodes ). Deze over- 
gangsvorm van amphibie op visch leeft tusschen het dichte wortelnet 
der boomen en waterplanten aan de oevers der Australische rivieren. 
Gedurende het natte jaargetijde ademen zij , evenals alle visschen , 
door kieuwen, doch als de droge tijd aanbreekt, trekt het dier zich 
diep in de modder terug , maakt van modder en bladeren een nest 
en ademt door longen , totdat de regentijd weêr intreedt. 
Even buitengewoon , even zonderling als de flora en de fauna 
van Australië is de mensch , de inboorling. Hij gaat nog geheel 
naakt en versmaadt alle beschaving. Evenals de dieren is hij afhan- 
kelijk van wat de natuur hem oplevert, van daag overvloed , morgen 
gebrek. Wat zijn voedsel betreft heeft hij geen voorkeur voor het 
een of het ander; wat eetbaar is eet hij. Hij slaat zijn legerplaats 
op waar hij zich bevindt , zonder naar een gunstige gelegenheid om 
te zien. Zijn familie bestaat gewoonlijk uit verscheidene vrouwen en 
kinderen. Hun taal heeft onderling een geringe verwantschap, maar 
