TEUNISBLOEMEN IN NOORD-AMERIKA. 
199 
woordigen maatstaf. Daarbij zijn twee uitersten mogelijk. Of wel de 
nieuwe vormen ontstaan allen te samen op het uitgangspunt en ver- 
spreiden zich dan later zonder veel verandering, of de verhuizing 
gaat aan de veranderingen vooraf en de ondertypen ontstaan ter 
plaatse waar men ze later aantreft. Het eerste schijnt het geval ge- 
weest te zijn bij verspreiding der ondersoorten van den Vroegeling 
of Draba verna, het laatste echter moet voor de gewone akker- en 
duin viooltjes aangenomen worden, zooals ik dit bij een vroegere 
gelegenheid al eens beschreven heb. Natuurlijk zijn dit slechts twee 
uitersten en kan men zich voorstellen dat allerlei trappen daartusschen 
evengoed en misschien wel veel veelvuldiger kunnen voorkomen. 
Maar in elk geval ontstaat de vraag, hoe de Oenothera’s zich in dit 
opzicht gedragen hebben. Om daarop een antwoord te vinden, was 
een locaal onderzoek van het vermoedelijk middenpunt der verspreiding 
natuurlijk de meest aangewezen weg. Dit onderzoek had in hoofd- 
zaak op tweëerlei punten te letten. In de eerste plaats kwam de 
vraag of soms in de bedoelde streek meerdere ondersoorten opeen- 
gehoopt waren, en in de tweede plaats moest op de mogelijkheid 
gelet worden, dat de soorten hier nog in een bizonderen toestand van 
veranderlijkheid verkeerden. Omtrent het eerste punt heb ik getracht 
zoowel door eigen waarneming, als door het raadplegen van de ver- 
zamelingen gedroogde planten van mijne gastheeren zooveel mogelijk 
inlichtingen te verkrijgen,. Het resultaat was echter in hoofdzaak 
negatief; de O. biennis en de O. muricata zijn hier wel algemeen, 
maar zij vertoonen elk slechts één type. Daarnaast schijnen op enkele 
plaatsen afwijkende vormen voor te komen, of liever, men ontmoet 
soms groeiplaatsen, waar men geen zekerheid omtrent het type kan 
verkrijgen. Enkele zulke groeiplaatsen waren reeds bekend, o.a. bij 
Courtney, andere trof ik zelf aan. Hier kan een beslissing alleen 
door het uitzaaien van zaad verkregen worden en gelukkig trof ik 
dit overal reeds gedeeltelijk in rijpen toestand aan. 
De vraag naar de mutabiliteit moet eveneens door het uitzaaien 
van zaad beantwoord worden. Het is natuurlijk mogelijk, dat men 
de mutanten in het wild zou aantreffen, maar de kans daarop is , 
zooals mijne ervaring te Hilversum mij geleerd heeft , zeer gering , 
zoo men elke groeiplaats slechts eenmaal gedurende eenige korte 
oogenblikken bezoekt. Tech had ik het voorrecht bij Courtney een 
exemplaar aan te treffen, dat te midden van tallooze gewone biennis 
en muricata stond en door zeer bijzondere eigenschappen in het oog 
