TEUNISBLOEMEN IN NOORD-AMERIKA. 
205 
zonder nader onderzoek, samengevoegd onder den algerneenen naam 
van biennis. Op de vraag of er nog andere soorten van hetzelfde 
ondergeslacht voorhanden zjjn, krijgt men meestal een ontkennend 
antwoord. Er is dus geen ander middel om leering uit die verzame- 
lingen te trekken, dan dat iemand, die de soorten uit eigen cultuur 
goed kent en ze dus aan onvolledig verzamelde en gedroogde exem- 
plaren gemakkelijk herkennen kan, zelf de voorwerpen vergelijkt. 
Overal, waar het mij mogelijk was een herbarium te bezoeken, 
heb ik dezen arbeid verricht en de uitkomst is geweest dat ik in 
drie verzamelingen bloeiende takken gezien heb, die onmiskenbaar tot 
O. Lamarckiana behoorden. Dit waren de herbariën van den botanischen 
tuin in het Bronx Park te New York , van de Academy of natural 
Sciences te Philadelphia en de door chapman bijeengebrachte collectie, 
die in den botanischen tuin te St. Louis bewaard wordt. 
Te New-York bestudeerde ik de gedroogde Oenothera’s te zamen 
met den directeur dr. n. l. britton en den onderdirecteur dr. d. t. mac 
dougal. De O. Lamarckiana stamde van het zuidelijk gedeelte van 
Alabama, dicht bij de grens van Florida. Te St. Louis staat het herbarium 
onder de leiding van dr. w. trelease , den directeur van den 
Missouri botanical Garden , een stichting van den heer shaw, naar 
wien de tuin thans nog algemeen door de inwoners Shaw-gardens 
genoemd wordt. De collectie van chapman is in 1892 door aankoop 
verkregen en bevat planten uit de streek tusschen Rome en Georgia 
in Centraal Florida. Afzonderlijke groeiplaatsen worden er echter niet 
vermeld. Het herbarium van de Academie te Philadelphia bestudeerde 
ik in gezelschap van dr. john harshberger ; hier lag een tros van 
Lamarckiana met het volgend bijschrift : Gevonden in de nabijheid van 
Lexinghton één mijl van de stad, links van de Coles road naar 
Frankfort. Verzameld door c. w. shoot te Kentucky. De heer harsh- 
berger zond mij later een photographie van dit exemplaar. 
Deze drie vondsten duiden allen op de noordelijke grens van 
Florida en de omliggende streek als het vaderland van O. Lamarckiana 
en daar nog geen enkel feit bekend is, dat op een anderen oorsprong 
duidt, zoo moet men voorshands hiermede tevreden zijn. Ongelukkiger- 
wijze is echter de mogelijkheid, dat ook deze exemplaren, evenals 
dat van lamarck, uit tuinen afkomstig zijn, nog niet buitenge- 
sloten, en in dit geval zou de geheele vraag dus nog open zijn. 
De directeur en de onder- directeur van den botanischen tuin te 
New-York hebben daarom, op mijn verzoek, besloten een nader 
