214 
EEN EN ANDER OVER DE VL1NDERPOP. 
ingrijpende verandering er overigens in de pop plaats heeft, blijkt uit 
het feit, ook reeds door oudere onderzoekers waargenomen, dat de 
bloedsomloop tijdelijk geheel verandert. Zoo constateerde bataillon 
bij den Zijdewormvlinder (Bombyx mori L.), dat de bloedstroom 
in de pop zich van voor naar achter, derhalve in omgekeerde rich- 
ting, bewoog. En volgens eene theorie van bohn zou intoxicatie ook 
de oorzaak zijn van de ontwikkeling der pigmentkleuren in de pop. 
Onder dien invloed zouden deelen van de celkernen zich in het pro- 
toplasma begeven om aldaar de pigmenten te gaan afscheiden. 
Wat het ontstaan van pigment- en andere kleuren betreft, van 
bemmelen was een van de eersten , die de vorming van de kleurtee- 
kening der vleugels in de pop aan een nauwkeurig onderzoek onder- 
wierp. Op grond van waarnemingen bij den Distelvlinder (Pyrameus 
cardui L) en den Kleinen Vos kwam hij tot de gevolgtrekking, dat 
de aanvankelijke vleugelkleur in de pop (een bruin- of witachtig geel 
met lichtere en donkerder vlekken) de oorspronkelijke teekening van 
den vlinder weergeeft, waarover vervolgens de later ontstane imagi- 
nale teekening als heênschuift en dan de primaire kleuren geheel of 
ten deele onzichtbaar maakt. Zijn voetspoor volgende heeft von linden 
deze zaak op nieuw ter hand genomen en onlangs de resultaten van 
haar onderzoek over het ontstaan van de vleugelteekening gepubli- 
ceerd. Zij vindt aanvankelijk de vleugelmembranen en de schubben 
kleurloos. De eerste kleur is geel bij de lagere , meer grijs- of zwart- 
achtig bij de hoogere soorten en deze kleuren zijn gelijkmatig over 
den vleugel verdeeld. Ontwikkelden nu alle schubben zich gelijkmatig 
dan zouden de vleugels die eenkleurigheid behouden. Telkens blijft 
echter een deel der schubben op zekeren ontwikkelingstrap staan, ter- 
wijl de rest verder gaat en den ontwikkelingsgang vervolgt. Aldus 
ontstaat de veelkleurigheid van den vleugel. 
De eerste teekening is steeds een stelsel van doorloopende of in 
vlekken verdeelde banden ; de opeenvolging der kleuren is in den 
regel : bleekgeel, geel, oranje, rood, roodbruin, zwart, blauw en groen, 
waarvan de beide laatste doorgaans optische kleuren vormen. Daar 
de gang der ontwikkeling binnen de pop in hoofdzaak gelijk is aan 
die der soort, kan men in het algemeen uit de kleurteekening van 
de geslachten en familiën hun trap van ontwikkeling bepalen, zoodat, 
volgens dezen maatstaf, de spanners (Geometridae) de minst gevorder- 
den zijn. Neemt men daarbij in aanmerking, dat nieuwe kwaliteiten 
zich het eerst bij de openbaren, dan is ook de oorzaak duidelijk, 
