216 
EEN EN ANDER OVER DE YLINDERPOP. 
glas. Rupsen van den Kleinen Gestreepten Witjesvlinder bracht hij 
tot verpopping tegen zwart gekleurde staafjes , een vuilwit geverfden 
grond, helder glas, droog riet, versch riet, haverstroo, bladgoud, 
oranjekleurig gaas, etc. — de poppen tegen lichten grond bleken toen 
licht, die tegen donkeren grond donker te zijn gekleurd. Dat mede 
de temperatuur van invloed is bewees het geval, dat rupsen van 
Vanessa urticae verpoppen bij eene temperatuur van 87° C en vol dag- 
licht onder een witte stof poppen van ongewoon witachtige kleur 
gaven, terwijl bij eene temperatuur van 20° O onder verder gelijke 
omstandigheden poppen van normale kleur werden verkregen. Hoe 
weinig beslissend anderzijds deze onderzoekingen weer kunnen zijn , 
blijkt wel hieruit, dat poulton aanvankelijk meende geen invloed der 
omgeving bij de pop dei v Koninginnepage (Papilio machaon L) uitge- 
drukt te zien, terwijl hij onlangs na herhaling zijner proefneming 
met deze soort tot een tegenovergesteld resultaat kwam. Deze proeven 
zijn uit een biologisch oogpunt van belang voor de vraag omtrent 
het bestaan van schutkleuren bij de pop en tevens van waarde voor 
de kennis van het ontstaan der pigmenten. 
Hoe lang duurt wel de poptoestand ? Dit hangt van verschillende 
omstandigheden af. De tijden zijn zeer uiteenloopend n.1. van eenige 
dagen tot eenige jaren. De langstbekende tijdduur is door zeller waar- 
genomen bij eene Eriogaster lanestris, var. arbusculae Frr, waarvan 
de vlinder eerst na eene achtmalige overwintering uit de pop ver- 
scheen. Ook o.a. onze inlandsche Sphingidae leveren voorbeelden van 
een herhaald overwinteren der pop : de Ligusterpijlstaartvlinder (Sphinx 
ligustri L) dikwijls twee, soms drie maal; de Wolfsmelkvlinder (Dei- 
lephila euphorbiae L) tot zelfs vijfmaal. Daarentegen is eene periode 
van twee a drie weken reeds voldoende b.v. voor onzen Nommer- 
vlinder (Vanessa atalanta L) en onzen Zomervlinder (Geometra papi- 
iionaria L). Bij soorten met twee of meer generaties per jaar als 
onze Koninginnepage en onze beide Koolwitjes (Pieris brassicae L en 
P. rapae L) vindt men eene lange (winter)periode voor de poppen 
der najaarsrupsen en een korten tijdduur voor die, welke afkomstig 
zijn van voorjaars- of zomerrupsen. Warme zomers veroorzaken soms, 
dat van eene soort, die slechts ééne generatie per jaar geeft, eene 
tweede (zomer)generatie verschijnt. Van den Psivlinder (Vcronycta 
tridens Schiffj verkreeg ik poppen, die enkele weken bleven liggen, 
andere die overwinterden, en ééne die tweemaal overwinterde, zonder 
dat er in de kleurteekening der verkregen vlinders verschil viel op 
