EEN STUKJE OUDE GESCHIEDENIS. 
227 
vroegere eeuwen, als omtrent de ontwikkeling van hoogere uit lagere 
vormen. Hierbij gaat men uit van de zeker juiste veronderstelling dat 
dieper lagen ouder, meer oppervlakkige aardlagen jonger zijn , dieper 
gelegen versteende planten en dieren eerst hebben geleefd , hooger ge- 
legene later. Die fossielen, waarvan velen zoo merkwaardig darwin’s 
theorie omtrent de afstamming komen bevestigen , doen dat ook de 
mutatietheorie van hugo de vries. Darwin heeft ons geleerd: 
hoogere vormen zijn uit lagere ontstaan , eerst hebben er b.v. op 
aarde geleefd sporeplanten, later zaadplanten , eerst ongewervelde, 
toen gewervelde dieren ; welnu , in de diepste aardlagen vinden wij 
alleen overblijfselen van sporeplanten en ongewervelde dieren , in de 
hoogere komen eerst de zaadplanten en de gewervelde dieren. Hugo 
de vries heeft ons geleerd : nieuwe vormen ontstaan niet door ge- 
leidelijken overgang uit andere, maar door plotselinge, schoksgewijze 
veranderingen, door mutatie, d.w.z. op eens komt een nieuwe 
soort uit een oude voort. Nu wij dat weten kunnen wij 'vrede 
hebben met een uitspraak van onzen dubois , die zegt dat de aarde 
misschien niet meer dan 20 millioen jaren voor levende wezens 
bewoonbaar is , een aantal jaren dat anders bij lange na niet vol- 
doende kon wezen voor de geheele ontwikkelingreeks der organische 
vormen , van eencellig wezen tot den mensch. 
Aan de oostelijke grens van ons land, in het midden der langge- 
rekte provincie Limburg , ligt een dikke grindlaag, een dertigtal meters 
zich verheffend boven het naburige laagland. Yenlo, Tegelen, Belfeld, 
Swalmen en Herkenbosch zijn de plaatsen van Limburg, die in de 
nabijheid er van liggen. Vroeger is dat grind veld veel grooter ge- 
weest en hing samen met dat van Nijmegen en Kleef en van de Velu we. 
Uit de soort van gesteenten, die het grind vormen, volgt dat de 
Rijn (met zijn zijtak , de Maas) het materiaal dier bedding heeft aan- 
gevoerd, dat het dus Rijn-diluvium is, hier en daar, maar niet in 
Limburg, bedekt door gesteenten uit het hooge noorden, toen na 
een ijsperiode het Scandinavisch landijs in onze breedten ging smelten 
en groote massa’s gesteenten achterliet. Onder dat grind van Venlo tot 
Swalmen ligt een kleilaag en deze levert het materiaal voor de talrijke 
pannebakkerijen en steenfabrieken, in de Nederlandsche provincie 
Limburg en in de naburige streken der Rijnprovincie van Pruissen. 
Ook in Engeland vindt men uitgebreide , tot een iets ouderen tijd 
dan ons Rijn-diluvium behoorende lagen , en wel in Norfolk , van 
welke reeds jaren geleden is aangetoond dat haar materiaal ontwijfel- 
