232 
EEN STUKJE OUDE GESCII l EDEN fS. 
jongste marine pliocene lagen. Zij werden dus afgezet vóór het » mouve- 
ment de bascule”, de plooiing liever , die den bodem van België ophief 
en den Nederlandschen deed dalen. De sedimentatie van de klei en 
van dat zand is ongetwijfeld voorafgegaan aan de vorming , de uit- 
schuring , der groote rivierdalen. »I1 s’en suit que ces dépots pour- 
raient dater de la période pliocène et être contemporains des crags 
anglais r plus récents que le Poederlien”. Die meer recente crags 
(zanden) zouden zijn die van Norwich en C 'romer , welke beiden over- 
blijfselen bevatten van dezelfde fauna die nu te Tegelen is gevonden”. 
»Het was mij” — aldus schrijft prof. dubois mij verder — »toen 
ik de vondsten van Tegelen bekend maakte en er eenige algemeenere 
geologische conclusies uit trok, ontgaan, dat van ertborn reeds tot 
vermoedens gekomen was, welke met mijne conclusies overeenstemden. 
Onbevangen heb ik dus die geologische gevolgtrekkingen van von 
ertborn kunnen bevestigen, maar tevens was het der palaeontologie 
mogelijk afdoend vasttestellen, dat die klei van het Moséen niet tot 
het quaternair, doch slechts tot het bovenste Plioceen (gelijk van 
ertborn vermoed had) kan behooren. In de legenda van de Belgische 
geologische kaart worden uit de klei vermeld: »Bois de Cervidés”. 
Van deze nu kon ik een met zekerheid bepalen als afkomstig van 
Cervus Falconeri , een hertesoort beschreven uit de Norwich crag van 
Engeland. Een andere hertehoorn , als van Rendier afkomstig opge- 
vat, behoort even zeker tot een plioceen type. 
Ónmogelijk kan dus die laag tot het Quaternair (Diluvium) be- 
hooren, en daarmede al wat er onder ligt. M . a . w . het geheele Moséen 
behoort geschrapt te worden als afdeeling dier formatie en is voortaan 
te beschouwen als de bovenste (en wel fluviatiele) afdeeling van het 
plioceen. 
Het door van ertborn in België geconstateerde „mouvement de 
bascule” , is door mij (onbewust van zijn uitkomsten) ook vastgesteld 
voor onze provincie Limburg , waarvan de bodem naar het zuiden 
oprees, terwijl hij naar het noorden daalde. De door mij gemeten 
helling stemt ook geheel overeen met die welke van ertborn , zooals 
hij mij schreef, heeft waargenomen. 
Bij de vergelijking der hoofdafdeelingen van het Diluvium in België 
met dat in Nederland stel ik het Campinien tegenover het Rijn- en 
Maas-diluvium van staring. Dat kan niet anders zijn , indien het 
Campinien recht van bestaan heeft als afzonderlijke formatie , wat 
sommigen betwijfelden. Echter ook alleen zeker na de te Tegelen 
