UIT DE GESCHIEDENIS DER SIERHOENDERS 
DOOR 
G. KALSBEEK. 
„Mancher giebt sich viele Müh 
Mit dem lieben Federvieh: 
Eineteils der Eier wegen, 
Welche diese Tiere legen; 
Zweitens weil man dann und wann 
Einen Braten essen kan ; 
Drittens endlich nimmt man auch 
Ihre Federn in Gebrauch”, 
Er zijn echter nog meer redenen, dan de Duitsche dichter w. busch 
in deze luimige regels opnoemt, waarom zoo velen zich met dat 
» Federvieh” bezighouden. Wij gelooven zelfs, dat hij de voornaamste 
reden vergeten heeft , n . 1 . het genoegen , dat de hoenderhof ons 
verschaft. Ja , wij gaan verder en meenen , dat slechts een klein 
deel der dieren , wier vleesch enz. ons heden als voedsel dient , oor- 
spronkelijk om dit nut door den mensch is gekweekt. Het was in 
dien ouden tijd immers zoo gemakkelijk, door jacht en visscherij , 
zich van het noodige dierlijke voedsel te voorzien. Zeker, het begin 
van het domesticeeren van al onze huisdieren , van de viervoetige 
zoowel als van de gevederde, verliest zich bijna zonder uitzondering 
in het duister van den voor-historischen tijd. Maar laten we onze 
verbeelding werken en trachten wij ons een voorstelling te vormen , 
hoe en waarom de mensch op de gedachte zal gekomen zijn, dieren 
als huisgenooten te verplegen, dan lijkt het ons waarschijnlijk, dat 
een jager een aangeschoten stuk wild , een jong diertje , of eenige 
jonge vogels uit het nest meê naar huis heeft gebracht, waar zij dan 
