UIT UE GESCHIEDENIS DER SIERIIOENDERS. 
245 
Uit deze mythe blijkt, dat reeds de oude Grieken bekend waren 
met de parelhoenders. Zij golden als naaste verwanten van den huis- 
haan , als zonnekinderen, die thuis hoorden in het Morgenland, 
waar de zon opkomt en diep in het Westen, waar zij ondergaat. 
En inderdaad is het Noord-Westelijk gedeelte van Afrika, de streek 
van Siërra Leone, het groene Voorgebergte, enz. rijk aan deze vogels. 
Zij komen echter ook voor in het Oostelijk deel van dat werelddeel. 
Volgens strabo en diodonis was een eiland in de Roode zee door 
parelhoenders bewoond; kapitein speke vond op zijn reis van Zanzibar 
uit ter ontdekking van de Nijlbronnen , dat »het parelhoen de meest 
veelvuldig voorkomende jachtvogel was”, ja zelfs van Arabië zegt 
niebuhr: » parelhoenders zijn daar wel wild, maar in Tehama in de 
bergachtige streken zoo menigvuldig , dat de knapen ze met steenen 
werpen en in de stad ten verkoop brengen”. 
Over den weg, langs welken deze vogels, hetzij van het Westen nf 
van het Oosten van Afrika, het eerst naar Griekenland gekomen zijn , is 
ons niets met zekerheid bekend ; ook niet waarom zij juist naar meleager 
genoemd zijn. Wellicht dachten de Grieken, die dezen schoenen , aan 
den huishaan verwanten en met paaiden of tranen besprenkelden vogel 
het eerst zagen , aan den bloeienden , sterken , met den moedervloek 
belasten jongeling : den scheidenden zonnegod , die door den winter 
gedood werd , waarna deze zijn zusters in zonnevogels veranderde. 
Volgens clytus van Milette kwamen de eerste parelhoenders in 
Griekenland voor op het kleine eiland Leros , behoorende tot de 
Sporaden. Daar behoorden ze aan den tempel van partiienos d.i. 
ARTEMIS. Hoe zij daar gekomen zijn en waarom zij aan de jonge 
godin gewijd waren, wordt niet gezegd. Omdat de parelhoenders 
nog dapperder en strijdlustiger zijn dan de Indische huishanen, zoo 
zag de mythische fantasie in deze vogels waarschijnlijk de oorlog- 
zuchtige Amazonen , de Hierodulen van den hardvochtigen artemis. 
»De bewoners van dat eiland weten wel,” zegt aelianus, » waarom 
zij vleesch van deze vogels eten”. Geen roofvogel waagde het volgens 
de sage , de heilige hoenders van Leros aan te vallen. 
Later waren deze vogels in Griekenland zoo menigvuldig , dat 
arme lieden ze als offers konden brengen , terwijl de aanzienlijken 
stieren en herten als offerdieren gaven. 
De Romeinen zullen zonder tusschenkomst van de Grieken parel- 
hoenders hebben leeren kennen , waarschijnlijk wel tijdens de Punische 
oorlogen. De namen Numidicae, Africae aves , gallinae Africanae 
