254 
UIT DE GESCHIEDENIS DER SIERHOENDERS. 
Java schijnt de kalkoen niet te willen , meestal plant hy zich daar 
niet voort. In China geldt hij als rariteit en wordt niet gegeten. 
In sommige landen is het tegenwoordig gebruik op een bepaalden 
dag kalkoenen te eten , zoo in Engeland op Kerstmis en in Amerika 
op 4 Juli. 
In vele streken van Frankrijk wordt de teelt van kalkoenen 
tegenwoordig in het groot gedreven, o.a. in de Sologne. Elke 
pachthoeve produceert daar, al naar de grootte, 100 — 300 kalkoenen , 
terwijl de geheele landstreek jaarlijks circa 150.000 stuks levert, 
die meest allen omstreeks Kerstmis naar Engeland verzonden worden. 
Volgens brehm worden de kalkoenen zeer veel in Spanje gehouden ; 
hij zag daar kudden van vele honderden stuks onder de leiding van 
herders, die hen ’s morgens naar de weide drijven, overdag bijeen- 
houden en ’s avonds weer naar huis geleiden. Zij behooren vooral 
tot de boerderijen , die ver van de dorpen te midden van de dorre 
Campo gelegen zijn. 
Volgens baldamus is de kalkoenenteelt in de beide Engelsche graaf- 
schappen Norfolk en Cambridge van ouds even beroemd als de 
hoenderteelt in Surrey en Sussex. 
Wilde kalkoenen kan men met tamme laten paren. In den laatsten 
tijd heeft men dat veel gedaan , om zoo zijn stam te verbeteren en 
men verkreeg een ras , dat wel meer gehard was maar overigens zich 
nauwelijks van het wilde onderscheidt en, als men het aan zich 
zelven overlaat, langzamerhand weder in het gewone huisras overgaat. 
Interessanter zijn nog de pogingen om wilde kalkoenen tam te 
maken , hun nakomelingen te domesticeeren en dus tot huisdieren te 
maken. Hierbij is natuurlijk een kruising buiten gesloten. Over de 
resultaten daarvan schrijven wij in ons werkje over de Sierhoenders , 
uitgegeven bij schillemans & van belkum te Zutphen het volgende. 
»Oude, wilde kalkoenen levend te vangen is niet gemakkelijk. 
Door de buitengewone waakzaamheid en wildheid van den vogel 
komt men zelden in zijn nabijheid. Gelukt dat echter toch in het 
woud , dan vliegt de troep onmiddellijk in de boomen. Op het vrije 
veld beweegt zich de kalkoen zoo snel , dat het een ruiter zelden 
gelukt een vluchtenden troep in te halen. 
Het eenvoudigste middel om in het bezit van wilde kalkoenen te 
komen , is wel het wegnemen der eieren , welke men dan door huis- 
hoenders laat uitbroeden. 
De resultaten van op deze wijze verkregen kalkoenen waren zeer 
