264 
PINGUÏNS. 
Het eerste pinguinei werd den 2<len November gevonden , maar de 
eerstaangekomenen zaten reeds veertien dagen te broeden en nog steeds 
kwamen nieuwe reizigers aan , die beginnen moesten met tusschen de 
reeds aanwezigen in of, wanneer daar geen plaats meer was, verder 
van het strand af nieuwe nesten in te richten. Op vele plaatsen zaten 
ten slotte de dieren zóó dicht opeen gehoopt, dat men er zich slechts 
met moeite door slaan en stooten een weg tusschen door kon banen. 
De broedplaatsen geleken op een stad met vele straten , waarin zich 
een drukdoende menigte van in zwart en wit gekleede menschen be- 
woog ; de straten , die in alle richtingen liepen , waren zóó smal , 
dat de overburen gemakkelijk elkaar met de snavels bereiken konden , 
waarvan ze dan ook een ruim gebruik maakten , want telkens , wanneer 
er , zooals dit in dichtbevolkte buurten wel meer kan voor komen , 
over een of andere gewichtige questie verschil van meening ontstond, 
hakten ze over de straat heen ijverig op elkaar los. 
Het broeden duurde ongeveer vier weken en wijfje en mannetje 
wisselden elkaar daarbij getrouw af. 
Daar het zeer merkwaardig was, dat de dieren ondanks de 
absoluut zeer lage zomertemperatuur en de veelvuldig voorkomende 
hevige sneeuwstormen toch in staat waren onder hun lichaam den 
voor het uitbroeden der eieren vereischten warmtegraad te bewaren , 
scheen het den onderzoekers van belang dezen te bepalen. 
»Maar” zoo verhaalt borchgrevink » hieraan was geen gering be- 
zwaar verbonden , want de vogels hielden den bol van den thermo- 
meter , dien we in hun nest hadden gestoken , blijkbaar voor een 
mooien , glimmenden steen, die er niet in thuis behoorde; zijnamen 
het instrument met den snavel op en droegen het zoo ernstig en 
deftig , dat een ervaren meteoroloog het hun niet zou verbeterd 
hebben , uit hun nest weg en na het op eenigen afstand voorzichtig 
te hebben neêrgelegd , keerden ze tot hun moeielijke bezigheden terug. 
Na vele vergeefsche pogingen gelukte het echter ten slotte toch 
ook in dit opzicht in het privaatleven van het vogelvolk door te 
dringen en de gemiddelde temperatuur der broedende vogels op 
43° C. vast te stellen”. 
De versche pinguineieren waren voor de overwinteraars , die zich lang 
uitsluitend met geconserveerde levensmiddelen tevreden hadden moeten 
stellen , een ware lekkernij ; maar afgaande op de mededeeling , dat 
ze x>even als de vogels zelf vetachtig waren en naai spek smaakten” 
