BOOMEN ALS VAN GM AST EN BIJ DE RADIOGRAFIE. 
275 
Deze bleek des te beter te werken naarmate het boveneind van den 
draad hooger-op in den stam gehecht werd, tot op de plaats waar 
de eerste takken ontsprongen. Dat de electromagnetische golven in 
den boom zelf werden opgevangen en niet in den draad , kon men 
met zekerheid uitmaken door voor dezen laatsten een geïsoleerden , 
met lood omkleeden draad te gebruiken. Het bovenste contact-punt 
behoefde geen in den stam geslagen spijker te zijn : men kon het 
ook verkrijgen door den draad tegen de bladeren of bloemen van de 
onderste takken te drukken. Een levende boom bleek dus een verti- 
kale geleidende cylinder te zijn , met een aardverbinding door zijn 
wortelsysteem. 
Bij de verdere onderzoekingen vond men , dat verschillende soorten 
van boomen verschilh nde uitkomsten geven. Een boom met een 
gering gezamenlijk bladoppervlak , of een droge en ziekelijke boom , is 
moeilijk te gebruiken , terwijl een doode boom in ’t geheel niet 
geleidt. 
Het praktische belang van deze ontdekking, dat men levende 
boomen als vangmasten gebruiken kan bij de radiografie , springt in 
het oog. Na eenige oefening waren drie mannen van den Amerikaan- 
schen seindienst in staat binnen tien of vijftien minuten een station 
in te richten. 
Ook in theoretisch opzicht zijn deze uitkomsten van gewicht. Het 
plantenrijk is tot dusver vrijwel als niet-electrisch beschouwd, maar 
volgens de nieuwere opvattingen van het wezen der electriciteit 
moet alle bestaande materie tot het gebied der electrische werking 
behooren. En we hebben hier weer een voorbeeld dat levende orga- 
nismen in staat zijn electromagnetische golven op te vangen en te 
geleiden. Electrische verschijnselen moeten in het leven en den groei 
der planten een grootere rol spelen dan men tot dusver vermoed 
heeft , en omgekeerd heeft het plantenkleed aan het oppervlak der 
aarde waarschijnlijk een groote beteekenis voor die verschijnselen. 
Weinig is dienaangaande nog onderzocht. lemstrÖm schrijft de be- 
trekkelijk goede ontwikkeling van het plantenrijk in de poolstreken 
vergeleken bij streken die dichter bij den evenaar gelegen zijn , aan 
den bijzonderen electrischen toestand van de atmosfeer toe, die ook 
de poollichten teweegbrengt. 
Het is opmerkelijk dat de typische plantengroei van de sub-polaire 
streken , dennen en pijnboomen , een puntigen , stekeligen vorm van 
takken en naalden vertoont. Kan dit niet in verband staan met den 
