312 
UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE DUIF. 
Indische duif (wellicht Meeuwtjes) en een korte , dikke , wratsnavelige 
duif (Valkenet) , dan de Perzische of Turksche duif (postduif) en de 
kortvleugelige en kortstaartige »duif met den eendensnavel” (in elk geval 
een hoenduif) uit Indië; als speciaal Nederlandsche duiven beschrijft 
hij de kroppers, kortsnavels (Meeuwtjes), overslagers en draaiers 
(Tuimelaars en ringslagers), de helmduif, gekleurde met witten kop, 
staart en vleugels of omgekeerd (laatste Calotten , eerste Nonduiven). 
De Frankforter arts g. horst (1669) beschrijft Russische , Cyprische 
duiven, Valkenet, pauwstaart (als » Cyprische pauwstaart”), tuimelaars; 
Bagdetten (als »Dück maules”), kroppers, ringslagers, en monnikduiven 
(» Nonduiven” ?) 
In de 16e eeuw noemde men in Holland en België de Tuimelaars 
overslagers en de fijnste onder hen draaiers. De doffers klepten, volgens 
androvandi , niet alleen met de vleugels , wanneer zij boven hun duiven 
vliegen, doch ook bij het opstijgen en bij het »ringslaan”, en wel in 
zoo erge mate, dat hun slagpennen dikwijls braken. 
Darwin heeft zeer veel moeite gedaan de verschillende duivenrassen 
en vooral ook de tuimelaars in hun geschiedenis na te gaan. Zoo spreekt 
hij van de notitie van belon over tuimelaars in Paphlagonie , ongeveer 
1550, verder kon hij ze niet volgen. Hahn geeft in Die Haustiere , nog 
twee notities: stephan gerlach de oude spreekt in 1576 van duiven, 
die hij in Galata zag en die zeer duur waren, een paar gold 4-5 ducaten. 
Hij zegt er van: » zij schieten in de hoogte en dalen in ijzingwekkende 
saltomortales weer naar beneden, zij slaan wel 50, 60 maal over den 
kop, voordat zij op den grond komen.” Joh. beckmann spreekt in 1760 
te Petersburg van een eigenaardige wedvlucht. De weddende personen 
(Russen) lieten de duiven opvliegen en gingen haar vlucht in een schaal 
met water na, zeker om het naar boven zien te vermijden. 
In het algemeen schijnen de rasduiven meer over zee van Oost-Aziü 
naar Europa gebracht te zijn , terwijl de kleurduiven meer over land 
en over de Middellandsche Zee van het Oosten naar Europa zijn ingevoerd. 
In den jongsten tijd importeerde Europa direct nog rassen uit Azië en 
Noord-Afrika (Meeuwtjes, Lahora, Mutti , Koraaloogen, Libanons , 
en de Kaïroduif, de laatste in 1862) en hoewel men thans reeds meer 
dan honderd duivenrassen en variëteiten heeft, is het ontstaan van 
nieuwe rassen en het veredelen van reeds bestaande o. a. van pauw- 
staarten nog lang niet afgeloopen, want vooral in den jongsten tijd 
is in het Oosten zoowel als in de Europeesche landen de duivenliefhebberij 
een ware hartstocht geworden. Geen andere huisdiersoort , zelfs de 
