UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE DUIF. 
315 
den te kennen gegeven met een fakkel aan den laatsten omgang van 
den toren.” 
Ook de Chineezen zijn reeds sedert eeuwen bekend geweest met 
de bijzondere eigenschappen van de postduif. De engelscke consul 
Swinhoe zegt in zijn » Natuurlijke historie van het eiland Hainaii \ 
dat duiven daar gebruikt worden tot het overbrengen van brieven , 
en dat een Chineesch werk het volgende zegt over die duiven :» Haar 
halzen zijn opgezwollen als door kropgezwellen; haar kleuren zijn 
van meer dan twintig soorten ; haar gemoed is verliefd ; zij krijgen 
elke maand jongen. Die donker purperen oogen met zwarte wolkjes 
hebben , of zwarte oogen met geel gestippeld , of olieachtig gele oogen 
met witte wolkjes , en die oogen hebben van kleur als gebrande olie , 
zullen, als zij losgelaten worden, een duizend li (150 Kilometer) 
van huis , altijd terugkeeren. De Ycw-yang-tsa-tsoo verzekert dat de 
Po-sze schepen een groote menigte duiven aan boord hebben , en 
haar gebruiken om brieven te brengen naar de huizen der zeelieden.” 
De eerste vermelding van postduiven in Engeland , zegt Dr. Winckel 
in zijn » Postduiven en hare africhting ” , geschiedde in een tegen- 
woordig zeer zeldzaam werkje van zekeren John Moore , wormdoctor 
te Abchurch Lane , getiteld Columbarium en uitgegeven in 1735. 
Daarin lezen wij o. a. het volgende van de postduif: »Zij wordt 
veelvuldig gebruikt om een brief van de eene plaats naar de ander 
te brengen. En de bewonderenswaardige kundigheid of schranderheid 
van deze duif is zoo groot , dat , ofschoon gij haar geblinddoekt 
twintig, dertig, ja zelfs honderd mijlen ver brengt, zij toch on- 
middellijk vliegen zal naar de plaats waar zij geboren is. In Turkije 
noemt men deze duiven bagatins of postboden, en de Turken en 
Perzen fokken deze soort van duiven veelvuldig in hunne serails, en 
in deze huizen bevindt zich steeds een persoon , wiens bezigheid be- 
staat in het voederen en africhten van deze vogels, voor een ge- 
bruik dat ik terstond zal verklaren en ’t welk zij op deze wijze 
doen : Als een jonge vogel zeer snel naar huis vliegt , en tot zijn 
volle krachten is gekomen , brengen zij hem in een mand of op 
een andere wijze ongeveer een halve mijl van huis en laten hem dan 
vliegen. Daarna brengen zij de duif een mijl ver , dan twee , vier , 
acht , tien , twintig en zoo voort , tot dat zij ten laatste uit de 
verste gedeelten van het rijk terugkeert. Dit gebruik is zeer alge- 
meen , want elk pacha heeft gewoonlijk een mandvol van deze duiven , 
die hem uit het serail gezonden zijn en in geval van een oproer of 
