UIT DE GESCHIEDENIS VAN DE DUIF. 
317 
Berlijn in 1894 geschiedde, en zooals nog onlangs in Juni 1904 bij een 
wedstrijd te Spandau, waar van de 15000 duiden nauwelijks de helft 
de plaats van bestemming hebben bereikt. 
Over de afstamming van de huisduif kan na de uitmuntende onder- 
zoekingen van darwin geen twijfel meer bestaan : met zekerheid mogen 
we aannemen , dat zij is ontstaan uit één wilde soort en wel de rotsduif 
— Columba livia. Het lijkt oppervlakkig beschouwd wel zeer vreemd , 
dat zoo verschillende vormen als kroppers en meeuwtjes , bagdetten en 
boenduiven e. a. , aan één stam ontsproten zijn ! Maar , wanneer men 
de geheele rij der rassen en variëteiten overziet , vindt men niet alleen 
scherpe contrasten, maar ook in en tusschen ben en de afzonderlijke 
exemplaren voldoende overgangen , zoodat de contrasten als het 
ware wegvallen en ineenvloeien. Bedenkt men daarbij , dat de huisduiven 
in den ouden zetel der duivencultuur, in Azië, sedert duizende jaren 
met zorg en overleg gefokt worden , dat in bet eene gebied deze , in 
bet andere die variëteiten ontstonden , om dan tot constante rassen te 
worden doorgefokt, zooals dit tegenwoordig nog geschiedt — dan 
schijnt bet minder vreemd, dat al onze rassen en variëteiten der huis- 
duif van één soort, de blauwe rotsduif afstammen. Dürigen geeft in 
zijn Gejiügelzucht nog de volgende gronden op: 1. de overeenstemming der 
meest verschillende huisduivenrassen met de rotsduif in kleur (blauw 
met zwarte banden); 2. de neiging der huisduiven, na minder of meer 
generaties op de kleur der rotsduif terug te slaan (atavisme) en dat het 
blauw ook bij anders gekleurde duiven, o. a. de roode, steeds nog op 
vleugels , staart enz. te vinden is ; 3. de stem is bij de meest ver- 
schillende rassen dezelfde en komt overeen met die van de rotsduif; 
4. ditzelfde geldt van het wezen en de levenswijze : alle nestelen in en 
aan gebouwen en muren, nooit op boomen, geven de voorkeur aan 
donkere nestplaatsen ; 5. alle rassen en variëteiten onder elkaar en de 
bastaards met de rotsduif zijn volkomen vruchtbaar; 6. geen andere 
vermoedelijke wilde stamsoorten zijn te vinden en hoe zou het mogelijk 
geweest zijn , dat acht of tien soorten konden uitsterven , terwijl de 
blauwe rotsduif alleen overbleef en tegenwoordig nog veelvuldiger 
voorkomt dan voorheen ? 
Op al deze gronden kunnen wij als zeker aannemen , dat de blauwe 
rotsduif de stamvorm is van al onze huisduiven. Het eerst zal men bij 
het fokken kleurvariëteiten verkregen hebben , vermoedelijk eerst witte 
en zwarte , omdat deze beide kleuren reeds in de kleur en teekening der 
