EEFKEN VLIEGEN, DE IIONGERLLTDSTER. 
319 
Langzamerhand verging haar de lust tot eten en drinken geheel, zoo- 
dat zij met den jare 1597 aanving in ’t geheel niets meer te gebruiken. 
De Gravin van Meurs noodigde haar in 1599, bij wijze van proef- 
neming , in haar tuin en dwong haar , daarin gesteund door de Hof- 
dames , om slechts een enkele kers te eten. Aarzelend voldeed Eva 
aan dat verzoek , maar het bekwam haar slecht. Zij werd zoo ziek , 
dat de Gravin niet anders dacht of zij zou onder de hulp van haar 
en hare hofdames bezwijken. 
Zij werd naar huis gedragen en het duurde een geruimen tijd, eer 
zij haar vorige gezondheid terug had. 
Een jaar later werd Eva door eene ernstige ziekte bezocht. 
De geneesheeren oordeelden het noodig, dat zij een lepel vol wei 
van gekarnde melk zou drinken, of scherp bier, maar hoewel zij dit 
niet weigerde, kon zij dat beetje vocht niet inhouden. 
Hersteld en later weer ziek geworden, gebruikte zij nu een beetje 
kippenbouillon , maar zij werd zieker dan zij geweest was , en zij 
werd gezond zonder iets van eten of drinken tot zich te nemen. 
Wat sterker is, zij heeft na haar 22e jaar geen honger of dorst 
gehad, terwijl zij voor dien tijd voedsel nam als zij het kon bekomen. 
In 1623 was zij bij middelbare lengte tenger van lichaam en bleek 
van gelaatskleur. 
Op bovennatuurlijke wijze zegt zij gevoed te worden. Om den twee- 
den of derden dag omstraalt haar een hel licht , dat helderder is 
dan het daglicht (X- of N-stralen ?), en zoodra wordt zij daardoor 
niet beschenen of zij voelt op haar tong een zeer groote en bijzondere 
zoetigheid , welke haar kracht en sterkte geeft. Meer dan het licht 
ziet zij niet. Dus dat licht alleen moet haar tot voedsel strekken. 
De predikant te Meurs , c nradus veldthuyzen , een ongeloovige 
Thomas, wat in een dominee van destijds nog al vreemd is, wilde niets van 
die licht- voeding weten, maar heeft getracht achter de waarheid te komen. 
Toen EEFKEN in 1607 een avondbeurtje bij hem waarnam, heeft 
hij haar , na ’t einde der predikatie , mede naar huis genomen en 
haar daar gehouden. 
Zij werd geplaatst in een kamer, verlicht bij dag en nacht met 
brandende kaarsen , en daarin werd zij door hem en door andere 
personen dertien dagen achtereen bewaakt en waargenomen, zoodat 
zij niet een oogenblik alleen was. 
Toen de proeftijd om was, antwoordde eefke op de vraag of zij 
ook honger of dorst had, niets anders dan »neen n . 
