SPECIES AND VAR1ETIES. 
323 
de betergewapenden overleven hen. Maar deze scheiding sluit niet in 
zich een reehtstreeksch middel tot meerdere ontwikkeling ; daardoor 
ontstaat geen evolutie. Hoe dan wel ? Darwin onderstelde twee mo- 
gelijkheden : nieuwe vormen ontstaan uit oude öf plotseling, door 
mutatie dus, óf door geleidelijke opeenhooping van die kleine ver- 
schillen, »individueele variaties” genoemd of beter, om verwarring 
te voorkomen, » fluctuaties”, die zich altijd vertoonen bij nakomelin- 
gen van een zelfde individu en die maken, dat geen twee bladeren 
van een boom gelijk zijn. Wallage en andere volgelingen van darwin 
verloren de eerste mogelijkheid uit het oog; tegenwoordig is zij weer 
op den voorgrond gebracht en is de vraag alleen nog maar, of zij 
het voornaamste middel tot evolutie is, of dat ook geleidelijke en 
langzame veranderingen een aandeel nemen in het ontstaan der soor- 
ten. Voor een beslissing in deze kennen wij nog te weinig feiten ; 
mutatiën zijn proefondervindelijk nog weinig waargenomen, maar toch 
voldoende om ons een weg, den besten weg om verder te komen, 
aan te wijzen In zijn boek over Evolutie en Adaptatie komt Morgan 
dan ook reeds tot het besluit dat de mutatie de werkzame factor in 
deze is. Wie rekening houden wil met de ervaringen in land- en 
tuinbouw en, onder volhardend en nauwkeurig waarnemen, de planten 
in de vrije natuur en in een eigen proeftuin bespieden wil, kan 
medehelpen om ons verder te brengen dan wij nu zijn. 
Wij zien in de natuur een strijd tusschen vooruitgang en achter- 
uitgang ; de Zaadplanten geven een voorbeeld van de eerste door haar 
ontstaan uit Sporeplanten, de Eenzaadlobbigen een bewijs van de 
tweede; want zij zijn te beschouwen als verarmde Tweezaadlobbigen. 
Orchideeën en Aroideeën, Grassen en Cypergrassen geven ons talrijke 
voorbeelden van reductie in bloem en kiem, progressie en retro- 
gressie bepalen ten slotte hoever de evolutie gaan zal. Nu wij het 
resultaat van beider invloed zien, is onze taak te trachten duidelijk 
aan te toonen welk aandeel elke factor heeft ; want beide zijn voor 
ons van groote waarde. Veranderingen in voorwaartsche richting zijn 
de kenmerken der elementaire soorten, retrograde variëteiten ontstaan 
daaruit ten gevolge van verlies van bepaalde hoedanigheden. 
Beschouwen wij eerst de elementaire soorten, dan herinneren wij 
ons nog even dat als antwoord op de vraag »hoe soorten ontstaan”, 
óf door mutatie óf door een opeenhooping van kleine afwijkingen 
(fluctuaties), door den schrijver van ons boek gezegd wordt: door 
