SPECIES AND VAKIËTIES. 
320 
meer dein een, dikwijls verschillende elementaire vormen van dezelfde 
soort zijn in cultuur genomen, verklaart ons vele zeer belangrijke 
verschijnselen, die zich bij het kweeken van de planten en bij de 
selectie voordoen, gelijk uit het volgende blijken zal. 
» Selectie van elementaire soorten” is het onderwerp geweest van 
de vierde voordracht, waaraan ik het volgende ontleen. Eerst waren 
er alleen wilde planten, later ook gekweekte vormen ; welke de 
eigenschappen zijn, die deze laatste nu vertoonen, hangt zeker meer 
af van de oorspronkelijk voor kweeking gekozen soorten, dan van de 
bijzondere behandeling, die zij later hebben ondergaan. Niet altijd 
heeft men dit zoo begrepen en ook heden wordt de waarheid van 
dit feit nog niet algemeen genoeg ingezien. Ruim een halve eeuw 
geleden is louis vilmorin begonnen door selectie verbeterde planten- 
rassen te kweeken, wat vóór dien tijd nog slechts bij huisdieren be- 
proefd was ; hij wist op die wijze hat suikergehalte van Bieten aan- 
zienlijk te doen toenemen. Sedert heeft men de selectie in zeer ruime 
mate toegepast en zijn talrijke feiten aan ’t licht gekomen, belangrijk 
voor praktijk en wetenschap beide. Vóór darwin’s tijd is weinig 
volgens een wetenschappelijke methode gewerkt ; hij zelf kon reeds 
de ervaringen der kweekers gebruiken als een krachtig argument om 
zijn tijdgenooten, die zijn meeningen niet deelden, te overtuigen. Na 
hem en eerst in de laatste tientallen van jaren is men begonnen de 
planten volgens streng wetenschappelijke methode te behandelen, von 
rümker is de eerste geweest die twee gevallen bij de selectie onder- 
scheidde: 1° het ontstaan van nieuwe vormen plotseling, zonder toe- 
doen van den mensch, vormen die slechts behoeven te worden uit- 
gezócht en geïsoleerd om dadelijk een constant ras te blijken en te 
blijven, zoolang vreemde invloed wordt buitengesloten; en 2° verbete- 
ring van reeds bestaande sooiten door gewenschte eigenschappen, die 
reeds bestonden en dus niet nieuw ontstaan, meer op den voorgrond 
te brengen ; maar daarbij is een voortdurende zorg noodig om de 
plant voor achteruitgang te behoeden, hays heeft het eerst gewezen 
op de groote waarde van de keuze van de variëteiten bij ras-ver- 
betering ; is de keuze goed, dan is men reeds op de helft, de andere 
helft kan men door selectie doen. Het streven in die richting gaat, 
gelijk men weet, nu reeds zoo ver, dat men tracht voor elk land, 
voor elke streek, ja voor elk groot bedrijf, die variëteit te vinden 
van granen of andere landbouwgewassen, die daar de beste blijkt te 
