HEIDEVELDEN. 
335 
laatste jaren in oostelijk Drenthe zooveel werd gedacht en waarover 
door bijgeloovigen gedurig gesproken werd. 
Merkwaardig is .dat heideveld met al zijne hoogten en laagten, 
heuvels en plassen, met zijne ruime vlakten waarop de kenteekenen 
van den ouden tijd nog zichtbaar zijn. Bij eenen gang over die vlakte 
vinden we sporen van oude slingerende wegen, langs welke de vroegere 
bewoners van Drenthe van het eene naar het andere dorp of gehucht 
trokken. Want dat die verkeerswegen vroeger zeer primitief waren is 
te denken. Door groote omwegen te maken vermeed men de laagten, 
waar de grond in den winter en bij natte tijden drassig en onbegaan- 
baar was en volgden de voorttrekkenden het vroegere spoor, tot 
er een zandweg ontstond van twee greppels met harden bodem en 
eene strook gronds er tusschen, waarop de heide in den nazomer 
groeide en bloeide en welke uitholling van sporen tot greppels een 
gevolg was van het trappen der paarden en het indringen der 
wielen van de wagens. We vinden hier op het heideveld nu 
eens natuurlijke hoogten en laagten, ontstaan zooals elk verschil 
in den hoogtestand van den bodem tot stand kwam, dan weer die 
door kleine zandverstuivingen in vroegeren tijd ontstonden. Veelal 
hebben die hoogten of heuvels benamingen zooals de Westerma’s 
hoogte in het heideveld te Borger, de Steenhoogte in het veld te 
Drouwen; we vinden in -het eerstgenoemde veld heuvels als de Negen- 
bergen en de Lunsberg en in dat te Drouwen de Wrakselbergjes. Er 
zijn laagten en plassen als de Vogelpoel, het Lunsveen, Meindersveen, 
de Riet, het Diepenveen en Smidsveen, in het veld te Borger, de Dobbendal 
in het veld te Gasselte, en anderen, De overlevering heeft enkele aan 
dergelijke plaatsen of plekken verbonden sagen en volksgezegden 
bewaard. In het Dobbendal te Gasselte zou eertijds een groote schat 
in den grond hebben verborgen gelegen. Bij onderzoek naar dien 
schat werd een groote steen gevonden, die met veel moeite 
omgekeerd werd, waarna men óp het benedenvlak van dien steen, 
dat nu naar boven lag, de woorden las: »Wat ben ik blij, nu lig 
ik op mijn andere zij.” In het Buiner heideveld vindt men een paar 
komvormige laagten, die door het volk als Romeinsche legerplaatsen 
worden beschouwd. In het veld tusschen Eksloo en Valte, gemeente 
Odoorn, zou op eene aanzienlijke vlakte vroeger eene stad hebben be- 
staan nl. de stad Hunsow r , die, naar het volksgeloof wil, door de 
Noormannen verwoest werd. De geruchten van eenige vondsten in 
den grond aldaar deden vroeger de aandacht dermate op dat veld 
