Tf KT D KV EJ/REfC . 
Vól 
zooals dat aan het dorp hunner inwoning toekwam, aanmerkelijk 
vergrootten. De tegenpartij, die hierdoor veel veld verloor, eischte 
nu dat de scheiders hunne verklaringen door eenen eed zouden staven, 
pi eter en waander zwoeren; de hemel zou hen straffen, indien zij 
geen recht spraken. En zij werden gestraft ; want beiden werden met 
doofheid geslagen, waarna de door hen geplaatste steenen naar hen 
genoemd werden. 
Eene andere sage van zoodanigen aard is die van den Lebbestok, 
eene scheidingspaal , staande in een der heidevelden van noordelijk 
Drente. Men spreekt hier van eene arme weduwe, die wegens brood- 
gebrek hare eenige koe had verkocht. De levering van die koe 
zou niet plaats hebben in de woonplaats van de weduwe, maar het 
dier moest door de verkoopster naar eene andere plaats worden gebracht, 
waar zij het geld voor de verkochte koe ontving. Tegen den avond 
moest zp nu naar huis terugkeeren. Vrees beheerschte haar voor 
eenen onverhoedschen aanval op haar geld. Met een bezwaard gemoed 
wendde zij zich tot een ouden landbouwer, wien zij haren nood 
klaagde. Met haar lot bewogen , liet deze nu zijne paarden inspannen 
en beval zijn knecht haar een eindweegs of geheel over te brengen 
naar huis. De weduwe nam met den knecht plaats op den boeren- 
wagen , om over het heideveld te reizen. Op dat eenzame veld werd 
zij door den wreeden en ruwen knecht aangevallen , die haar leven 
en geld ontnam en daarop terug reed. Enkele dagen later werd 
haar lijk gevonden. De markgenooten van het dorp, waar zij uitge- 
trokken was met haar geld, ontvingen van hoogerhand het bevel 
dat ly k te begraven. Doch zij weigerden , voorgevende dat de moord 
niet in hun veld, maar in dat der tegenover liggende markgenooten was 
gepleegd. Toen nu die markgenooten werden opgeroepen om het 
lijk weg te nemen en te begraven , gaven zij gehoor en richtten 
den paal op ter plaatse waar het lijk gevonden was. Die paal werd 
nu het scheidingsteeken en de laatsten hadden eenige honderden hec- 
tared heideveld gewonnen. De vermoorde vrouw heette Lebbe en de 
paal werd nu de » Lebbestok” genoemd. 
Eene dèr grootste heidevelden in Drente is het meergenoemde 
Ellertsveld. Reeds de benaming herinnert ons aan de bovenvermelde 
en ook bij piccard bekende sage van ellert en brammert. Volgens 
PiccARD hebben die twee roovers zich in de twaalfde of dertiende 
eeuw op dat veld opgehouden en er het verkeer onveilig gemaakt. 
Zij hadden hun verblijf in den Brammershoop, eene heuvel aan de grens- 
22 
