348 
HEIDEVELDEN. 
recht van heideveld werd in menig opzicht , vooral ook met betrek- 
king tot de schapenhouderij, niet gehandhaafd. 
De waarde van heideveld bij verkoop is vooral in de laatste 
jaren zeer klein geworden. Voor de Drentsche boerderijen, zooals 
die tot voor een paar tientallen jaren bestonden , was het bezit of 
gebruik van heidevelden van grooter belang dan in dezen tijd. Want 
de toestanden zijn allengs veranderd, zoodat het belang bij de 
schapenhouderij vermindert en het gebruik van heideplaggen en 
heide met elk jaar afneemt. Bij verkoop in massa van een vorrel 
of half vorrel waardeel , daaronder begrepen gelijk aandeel in de 
ongescheiden waar , bosch en boomen , bestond vroeger meer animo 
dan thans, zoodat toen voor een vorrel waar tevergeefs ƒ400 ge- 
boden werd. Bekent men nu de waarde van dat vorrel ongescheiden 
waar op ƒ100, dan bedroeg die van ongeveer 40 H.A. ƒ 300 of 
/'7.50 per H.A. Perceelsgewijze ten verkoop aangeboden, brengt het 
veld niet meer dan ƒ 3 tot ƒ 5 per H.A. op; in massa aangeboden, 
zou het nu geen koopers meer vinden. Toch is zelden heideveld in 
koop verkrijgbaar ; want alleen bij verkoop van al het vast goed 
eener boerderij wordt veld te koop aangeboden. Uitzonderingen 
op de koopprijzen van heideveld , zooals er bekend zijn , waren het 
gevolg van de aanwezigheid van grondstof, die in de laatste jaren 
telkens meer waarde verkreeg, b.v. veen en keisteenen. Het eerste 
vindt men in de laagten of plassen, hier als veentjes bekend, waaruit 
soms goede kwaliteit brandstof gedolven wordt. In vroegeren tijd , 
toen er overvloedig veen was, werd aan dit veen niet gedacht. Eene 
onvoldoende afwatering was tevens oorzaak dat zij voor brandstof- 
bereiding toen geheel ontoegankelijk waren. Op het heideveld, om- 
ringd door de dorpen Borger, Grolloo, Rolde, Gasselte en Drouwen 
en op andere velden heeft men, na de afschaffing van turfaccijns, 
vele van die veentjes geëxploiteerd ; belangrijke hoeveelheden lange 
turf en baggelaar worden door de bewoners van genoemde dorpen 
bereid, om te voorzien in de jaarlijksche behoefte aan haardbrand. 
De keisteenen vond men vroeger in grooten voorraad in den 
grond op het heideveld op en nabij den Hondsrug. Het delven van 
zoogenaamde klopkeien nam in Drente omstreeks 1855 een aanvang 
en wordt totnogtoe steeds, vooral in de wintermaanden, ijverig 
voortgezet. Op de heidevelden nabij het gehucht Weerdinge, gemeente 
Emmen en elders zijn nog diepe lagen keien in den grond ge- 
