DE BOUW DER KIEMCELLEN 
Zoodra in de kiem van een één- of tweezaadlobbige plant de 
zaadlob wordt aangelegd, kan de bouw van de kiem als een symme- 
trische worden beschouwd. Het mediaan vlak der zaadlobben beheerscht 
dan die symmetrie. Dit vlak blijft later de richting van de differen- 
tiëering bepalen. In vertikale stengels met een spiraalsgewijzen blad- 
stand moge dit onduidelijk zijn , waar de bladstand een kruiswijze 
of, zooals bij vele Monocotylen, een tweerijige is, loopt de betrekking 
terstond in het oog. Evenzoo wanneer de hoofdstam zijdelings of 
horizontaal uitgroeit, of tot een kruipenden wortelstok wordt. Boven- 
en onderzijde moeten dan reeds in de kiem bepaald zijn. Zelfs bij 
gefascieerde stengels , b.v. bij de hanekammen , staat het vlak van ver- 
breeding in een bepaalde betrekking tot den stand der zaadlobben. 
Uit deze overwegingen ontstaat de vraag hoe het vlak van symmetrie 
van de kiem afhangt voor den bouw der eicel. Klaarblijkelijk is de 
eicel van een bloemplant geen ongedifferentieerde protoplast , wiens 
eigenschappen na de bevruchting geheel door de celkern moeten worden 
geregeld. De lengte- as van de kiem is toch dezelfde als de lengte-as 
der eicel ; de ligging van het pluimpje en de richting van den groei 
zijn tegenovergesteld aan het punt van aanhechting der eicel. Zonder 
twijfel treedt de spermatozoïde uit de stuifmeelbuis aan een bepaalde 
zijde, ten opzichte van dit vlak van symmetrie , in de eicel binnen en 
staat ook het vlak, dat in de bevruchte kern de vaderlijke en moe- 
derlijke chromosomen scheidt, in een vaste richting ten opzichte van 
dit zelfde vlak. Men mag dus aannemen dat het protoplasma der 
eicel reeds zoodanig gedifferentiëerd is , dat daardoor bepaald 
wordt welk deel der eicel tot kiemkogel en welke deelen ten slotte 
tot zaadlobben, plumula en worteltje zullen worden. Voor de beschou- 
wing der vraag hoe de zichtbare eigenschappen der volwassen plant 
van de voor ons alsnog onzichtbare in de bevruchte eicel afhangen , 
zijn deze overwegingen zeker niet geheel zonder gewicht. 
Het is verder duidelijk , dat zoodanige beschouwingen geenszins 
tot het plantenrijk beperkt zijn, maar dat de zelfde vragen en waar- 
schijnlijkheden zich ook bij de dieren voordoen. Hier is echter in 
