380 
DE BOUW DER KIEMCELLEN. 
na het dooden van een of meer cellen der kiem, een larve ontstond, 
die telkens het overeenkomstig orgaan of weefsel miste. 
Past men nu deze beschouwingen en ervaringen toe op het ontstaan 
van soorten en van nieuwe soortelijke kenmerken , dan komt men 
als het ware van zelf tot de voorstelling , dat soortskenmerken niet 
in de volwassen individuen ontstaan , maar in de kiemen. Dit ver- 
klaart dan hoe betrekkelijk kleine veranderingen groote zichtbare 
wijzigingen in de kenmerken kunnen veroorzaken , en hoe één enkele 
nieuwe eigenschap niet tot één enkel orgaan beperkt is , maar in 
den regel terstond in alle gelijk vormige deelen , bijv. in alle bloemen 
of alle bladeren der plant , op dezelfde wijze zich vertoont. Ook kan 
men deze zienswijze in verband brengen met het ontstaan der hoofd- 
afdeelingen van het dierenrijk en aannemen , dat ook deze niet voort- 
gebracht zijn door een verandering van een volwassen diervorm in een 
anderen , maar door kleine wijzigingen in het kiemplasma , die echter 
voldoende waren om op de geheele organisatie een anderen stempel 
te drukken, (e. g. conklin, Biological Bulletin , VIII, -No. 4, March, 
1905 en Journal of experimental Zoölogy , Vol. II, Nr. 2, Mei 1905.) 
D. V. 
EEN VOORWERELDLIJK ROOFDIER. 
Gedurende een groot deel van de tertiaire periode leefde, zoowel 
in Europa als in Amerika , een geweldig roofdier, dat zelfs den 
Bengaalschen tijger in grootte overtrof en in het bezit was van aan- 
valswapenen , gevaarlijker dan eenig thans levend roofdier heeft. 
Het waren buitengewoon lange bovenste hoektanden , dolk- en sabel- 
tanden genoemd, die samengedrukt, tweesnijdend en op de sneden 
zaagsgewijs gekerfd waren. Bij eenige soorten dezer roofdieren, die 
tijdgenooten moeten zijn geweest van de oudste menschen , bereikten 
die tanden eene lengte van 8 tot 9 c.M. 
Deze dolk- of sabeltandige tijgersoorten , zooals men ze wel ge- 
noemd heeft, waren echter nóch leeuwen, nóch tijgers , doch misschien 
slechts daarmede verwant. Zij vormen het geslacht Machairoclus , k au p. , 
en waren over een uitgestrekt gebied verbreid. Overblijfselen zijn 
