EEN VOORWERELDLIJK ROOFDIER. 
383 
groote hoektanden den dieren zouden hebben gediend als hulp- 
middel bij het beklimmen van boomen , hoewel zij , uithoofde van 
hunne breekbaarheid en de getande kanten, daartoe ongeschikt waren. 
Anderen waren van meening dat deze dieren , evenals de walrussen , 
in het water leefden en hunne lange hoektanden voor dezelfde doel- 
einden als gene gebruikten , ofschoon de tanden der walrussen drie- 
maal zoo lang zijn. Ten slotte hebben vele zoölogen deze tanden 
beschouwd als de oorzaak van het uitsterven van het sabeltand-roofdier , 
daar zij hen moesten hinderen en ten slotte beletten voedsel tot zich 
te nemen. 
Kort geleden nu heeft de heer w. d. mattheu in de vMemoirs 
of the American Museum of Natural History" , eene verklaring gegeven, 
welke op het eerste gezicht verrassend , doch misschien nog de beste 
oplossing is. Uitgaande van de onbetwistbare waarheid, dat de ver- 
binding van de onderkaak aan den schedel geheel verschillend is van 
de wijze, waarop dit bij de eigenlijke katachtige roofdieren het geval 
is, en rekening houdend met de dunte of zwakte van de onderkaak 
en de geringe grootte der hoektanden in die kaak , vermoedt ge- 
noemde onderzoeker dat deze dieren hunne onderkaak loodrecht kon- 
den laten zakken , om daardoor de groote hoektanden van de boven- 
kaak als slag- of stootwapens te kunnen gebruiken. Een onderzoek 
van den schedel van de groote Zuid-Amerikaansche soort, in het 
Britsche Museum , toonde aan dat een zoodanige loodrechte verplaat- 
sing van de onderkaak in alle opzichten mogelijk was. 
» Vermoedelijk” zegt mattheu » waren de banden (van het kaak- 
gewricht) voor deze beweging berekend , en als dat bet geval was , 
dan is er geen grond, waarom deze roofdieren hun bek niet veel 
wijder zouden hebben kunnen openen dan de tegenwoordige leden 
van het kattengeslacht en hun onderkaak eenvoudig tot tegen de keel 
konden brengen. Hand aan hand met deze verandering, moest zonder 
twijfel gaan eene vermindering van kracht der sluitspieren , hetwelk 
waarschijnlijk toe te schrijven was aan het niet gebruiken der onderste 
hoektanden , die bij de andere roofdieren met de bovenste samen- 
werken , doch op deze wijze bij de sabeltand-roofdieren niet gebruikt 
werden.” 
» Verder is aan te nemen, dat de vermindering der uitpuiling van 
de onderkaak , welke bij de meer primitieve soorten met kortere 
hoektanden hun als beschermende onderlaag dienden , bij de soorten 
met lange tanden in betrekking stond tot het wijder openen der 
